-

Ups

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 10

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • Dekaos Dondi pół roku temu
    Tak jakby z lekka przeciwieństwa i odwrotności, wspólnym zrozumieniem delikatnie były splecione. To takie moje pierwsze odczucie.
    Pozdrawiam→ 5
  • Justyska pół roku temu
    Dziekuje Dekaos cos mnie wzięło na te wiersze.
    Pozdrawian
  • Worldovsky pół roku temu
    Dobry tekst.
    Ładnie ubrane wspomnienia.
    Złożony cykl myśli.
    Wytrąciło mnie z rytmu ostatnie słowo.
    "zachwytem".
    Nie wiem, nie umiem tego wytłumaczyć, ale..
    Skojarzyło mi się z Norwegią...
    Pozdrawiam.
  • Justyska pół roku temu
    Worldovsky bardzo dobrze Ci się skojarzyło. W tym roku spelnilam jedno marzenie :D dziękuję za komentarz, ale ostatnie słowo chyba zostawię...
    Pozdrawiam północno!
  • Worldovsky pół roku temu
    Niech żyją marzenia! ;-)
    Słowo "zachwyt" w pełni uzasadnione.
    Zostaw.
    To zrozumiałe przy takich klimatach ;-)
  • Ritha pół roku temu
    Ładnie Ci te wiersze wychodzą, Justyś :)
  • kalaallisut pół roku temu
    Bąków w Kluczborku?
  • Justyska pół roku temu
    Dzięki Ritha. Tak coś mnie wzięło :)
  • kalaallisut pół roku temu
    A jeżeli naprawdę daleko stąd. To tak taki skandynawski mroźny poranek.
  • kalaallisut pół roku temu
    I...w sumie to natura...a można tak wlasnie zamknąć oczy i wyobrazić te obrazy, samemu je stworzyć/odtworzyć w myślach ,w wierszu.
  • Justyska pół roku temu
    kalaallisut dziękuję bardzo. Moja miłość do Skandynawii rośnie :)
  • Maurycy Lesniewski pół roku temu
    Hej :)
    Wiersz mi sie bardzo podoba ale mam sugestie z których nie musisz oczywiście korzystać, żeby nie było :)
    Chodzi mi o ostatnią strofę, gdyby tam poprzestawiać szyk wyrazów np:

    „byłam ciszą
    zachwytem
    ocierającą mgłę z policzków
    północnym wiatrem”

    Bo tak jak masz to trochę ten zachwyt wybija moim zdaniem z rytmu ten wiersz.

    Zechcesz zmienic czy nie, tak czy siak mi się podoba:)
    Pozdrawiam :)
  • Justyska pół roku temu
    Dziękuję Maurycy. Sugestia bardzo mi leży. Zastosuje Twoją propozycje jak zasiada przy komputerze:)
    Pozdrawiam serdecznie!
  • Maurycy Lesniewski pół roku temu
    Justyska cieszę się, że mogłem się przydać :)
  • Justyska pół roku temu
    Maurycy Lesniewski staram się słuchać madrzejszych:)
  • Maurycy Lesniewski pół roku temu
    Justyska no to nie wiem czy akurat tym razem dobrze trafiłaś :)
  • Adam T pół roku temu
    Kiedy wspomnienia są bardzo żywe, każda nawet najdrobniejsza czynność jest nimi wypelniona. Prozaiczne zalewanie herbaty może być źródłem wspomnienia, jak u Ciebie, w pierwszej strofie. A potem są retrospekcje uosobione, czyli "jestem tym, co było", bo to co było, było tak przepiękne, że wypełniło mnie (czyt. peelkę) bez reszty. Teraz będąc - odtwarzam (czyt. peelka odtwarza).
    Tak to widzę.
    Wiersz niezwykle zmysłowy.
    Pozdrawiaki ;)
  • Justyska pół roku temu
    Dziękuję Adamie za piękny komentarz.
    Pozdrawiam!
  • pasja pół roku temu
    Witam
    Bardzo subtelnie i elegancko wodzisz zmysłami czytelnika. Takiej aromatycznej herbaty dawno nie piłam.
    Pozdrawiam i dziękuję
  • Justyska pół roku temu
    Dziękuję pasjo! Miło mi że dolaczylas :)
    Pozdrawiam
  • Aisak pół roku temu
    Bardzo spójną całość, przywołująca piękny odległy krajobraz, za którym ktoś tęskni...

    Piękny utwór.
  • Justyska pół roku temu
    Bardzo dziękuję Aisak za odwiedzinki :)
    Pozdrawiam
  • Canulas pół roku temu
    Bardzo takie... spokojne. Odróżnicze, bym rzekł. Zwykle się odbijam, nie idę za ciosem, jeśli się rozchodzi o stronę aromatyczną, ale leciutko szarpnęło.
    Zacne.
  • Canulas pół roku temu
    *Podróżnicze
  • Justyska pół roku temu
    Canulas dzięki za wizytę. Podróżnicze z pewnością. W tym roku spelnilam jedno marzenie.:)
    Pozdrawiam!
  • Bożena Joanna pół roku temu
    Bardzo piękny wiersz o zagadkowej treści. Ujęła mnie pierwsza zwrotka o wodzie z zamarzniętego źródła. Ta wspaniała metafora musi odnosić się do czegoś ważnego, co przeminęło, ale nie potrafi odejść w zapomnienie. Pozdrowienia!
  • Justyska pół roku temu
    Dziękuję Bozeno Joanno. Wiersz nie taki zagadkowy jak się wydaje :)
    Pozdrawiam !

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania