Deszcz

Z nieba zerwanego z łańcuchów oceanów, zaczęło padać strugami. Wodą wypełniają kałuże po brzegi. Strumienie na ulicach pędziły w dół, spływając do miejskich studzienek.

 

Szła powoli rozmyślając nad każdą kroplą. Uderzały jedna po drugiej, tworząc małe wodne kilkusekundowe kratery. Pojawiały się też bańki, które utrzymywały się dłużej na powierzchni. Mogła się im teraz przyjrzeć bardziej.W jednej z nich był odbity obraz pobliskich drzew. Wrażenie czarodziejskiej kuli do wróżenia potęgowało nastrój jaki miała. Stare liście zrobiły się brunatne. Pomimo, że były czyste nie miały swojego dawnego uroku.

 

Buty nasiąkały powoli wilgocią. Nie było zimno, powietrze jak na tą porę roku przypominało bardziej schyłek jesieni, niż nadchodzącą zimę. Na gałązkach zwisały małe kropelki, tworząc migotliwe i zabawne chochliki.

 

Patrzyła na to co ją otacza. Wszystko było dynamiczne, tyle się działo w tej danej chwili. Zatrzymała się w miejscu. Teraz usłyszała wyraźny szum wody, dźwięk spadających kropli i coś jeszcze- własne wnętrze.

 

Małe drzemiące w niej dziecko, obudziło się, ciesząc i skacząc na boso w kałuży. Porozrzucane liście przyklejały się jej do ubrania. Chlapała radośnie rękami w tych niewielkich skupiskach wody. Nie przeszkadzało to, że przemaka do suchej nitki.

 

Jak można narzekać, że pada deszcz. Dorośli już nie pamiętają jak to jest beztrosko, cieszyć się wolnością. Gdziekolwiek się jest. Nie trzeba mieć dóbr materialnych, żeby być szczęśliwym. Bogactwo we własnym wnętrzu jest ogromne. Zawsze znajdzie się dobra chwila i dobre miejsce. Trzeba spróbować, nauczyć się znowu patrzeć oczami dziecka. Przeżywać na nowo ten świat. Otworzyć się na nowe doznania. Widzieć więcej, to jak wypełnianie garnca ze złotem. Trzeba tylko obudzić w sobie na nowo małego człowieka. Z jego perspektywy spojrzeć jeszcze raz na świat.

 

Ono tam zawsze w nas jest głęboko pozostaje i czeka na dobrą zabawę.

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 3

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • KarolaKorman 4 miesiące temu
    Stworzyłaś piękny, beztroski obrazek :) Fakt, gdyby ktoś to zobaczył, pomyślałby wariatka, bo jednak takie sceny zarezerwowane są dla dzieci, ale dlaczego mamy się ich pozbywać z własnego wnętrza z upływem czasu? 5 :)
  • Szudracz 4 miesiące temu
    Tak jest jak napisałaś, bardzo mi się podoba Twój punkt wiedzenia. Dziękuję i pozdrawiam :)
  • MileniS 4 miesiące temu
    Mój portret? Skąd go masz?☺ Super, 5!
  • Szudracz 4 miesiące temu
    Pytasz o pomysł?
  • anonimowa kasia 4 miesiące temu
    Nic dodać, nic ująć 5 ;)
  • Szudracz 4 miesiące temu
    Dziękuję :)

Napisz komentarz