dokąd

jestem trumną

historii (...)

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 9

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • Antoni Grycuk 4 miesiące temu
    Podoba mi się wszystko, oprócz II zwrotki, jest dla zbyt sztampowa, szczególnie z tym kagańcem.
    I gdybym ja to pisał, to byłoby: jestem trumną historii oczywistych.
    Ale mnie nie słuchaj, bo ja się nie znam na poezji, a to, co sam próbuję pisać z tego gatunku, to raczej teksty piosenek.

    Pozdrawiam.
  • Hypokryta 4 miesiące temu
    Mi się druga zwrotka też nie podoba, ale chwilowo tak zostawię... jakoś tak nie lubię zmieniać, jak już tu coś wrzucę - chyba, że coś jest oczywistym błędem i wiem jak zmienić. Tu na razie nie wiem / nie mam pomysłu, a kaganiec jest mi ty potrzebny. Lubię kagańce. Dzięki za komentarz!
  • piliery 4 miesiące temu
    Piękny wiersz. Aksceptuję wszystko z jednym małym zastrzeżeniem: Po co?
  • piliery 4 miesiące temu
    akceptuję :)
  • Hypokryta 4 miesiące temu
    Ja również akceptuję Twój komentarz, a na pytanie nie odpowiem :P
  • Justyska 4 miesiące temu
    Jak zawsze ciekawie.Tak sobie pomyślałam, że człowiek może mieć wszystko, ale bez celu umiera. Zapytaj dokąd idę, a otworzę oczy i pójdę, by ci pokazać...
    Pozdrawiam
  • Hypokryta 4 miesiące temu
    Cieszę się, widząc Cię pod moimi tekstami. Bardzo mi się podoba to Twoje sformułowanie: "Zapytaj dokąd idę, a otworzę oczy i pójdę, by ci pokazać... "
    Również pozdrawiam!
  • Enchanteuse 4 miesiące temu
    No, no. Bardzo ładnie, panie Hipokryto. Mam dzisiaj szczęście do wierszy - powracam sobie, już drugi tutaj dobry, trzeci gdzie indziej.
    Tak jak czytałam, najpierw nasunęło mi się skojarzenie z dojrzałym, światłym mężczyzną, wspominającym, ale gdzieś w międzyczasie pomyślałam o Bogu. I nie wiem w końcu, o kim jest ten wiersz, ale nie szkodzi. Podoba mi się i bez tego. Nie zawsze trzeba rozumieć.
  • Hypokryta 4 miesiące temu
    Ciekawa interpretacja - jak zawsze uważam, że każdy ma prawo do własnej, a autor i jego własne przemyślenia są tylko zaczynem, pożywką, dla cudzych myśli. W końcu poezja nie jest niczym innym jak tylko rozmową naszych podświadomości. Pozdrawiam serdecznie!
  • Pan Buczybór 4 miesiące temu
    quo vadis? Pytanie stare jak świat, nadal bez odpowiedzi. Bardzo spoko wiersz.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania