Drabble - Białe kruki

Patrzę na gołe drzewo. Wydaje mi się takie dziwne, martwe. Gałęzie są powykręcane na wszystkie strony. Na korze widać liczne pęknięcia. Na drzewie siedzą dwa białe kruki. Niby nic, ale to niecodzienny widok. Przecież nie każdy pokazuje swoje prawdziwe oblicze. Tak samo jest z krukami. Zazwyczaj widzimy je w czarnych barwach. W rzeczywistości jednak są białe. Po prostu ukrywają się. Pod czarną sadzą kłamstw, zasad, środowiska, władzy. Mimo to te dwa kruki postanowiły pokazać swe prawdziwe oblicze. Nie przejmują się innymi. Mają ich w swoich ptasich dupach. Nie boją się siebie. Powinniśmy brać z nich przykład. Brawo. Ludzie < kruki.

Średnia ocena: 4.8  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • Kakarotto pół roku temu
    Rzeczywiście, coś w tym jest, 5 ;)
  • Pan Buczybór pół roku temu
    Dziękuję serdecznie
  • Violet pół roku temu
    Czyli czarne jest białe... no, coś w tej Twojej ideologii jest. Przemyślenie dosyć trafne. 4
  • Pan Buczybór pół roku temu
    Trafne? No proszę, tego się nie spodziewałem
  • Violet pół roku temu
    Pan Buczybór A czego się spodziewałeś, pisząc ten black end white? ;)
  • Pan Buczybór pół roku temu
    Violet Niczego. Pustka w głowie. Nocą nie myślę.
  • Violet pół roku temu
    Violet * and
  • Pan Buczybór pół roku temu
    Violet sam chciałem to napisać
  • Violet pół roku temu
    Pan Buczybór :)
  • NataliaO pół roku temu
    ...do oblicza mi się podoba, potem te zdania tak odbiegły od dobrej całości. Ludzie kruki dobry pomysł. Violetta ma rację dobre przemyślenie, podoba mi się 5.
  • Pan Buczybór pół roku temu
    Thanks

Napisz komentarz