Drabble - Białe kruki

Patrzę na gołe drzewo. Wydaje mi się takie dziwne, martwe. Gałęzie są powykręcane na wszystkie strony. Na korze widać liczne pęknięcia. Na drzewie siedzą dwa białe kruki. Niby nic, ale to niecodzienny widok. Przecież nie każdy pokazuje swoje prawdziwe oblicze. Tak samo jest z krukami. Zazwyczaj widzimy je w czarnych barwach. W rzeczywistości jednak są białe. Po prostu ukrywają się. Pod czarną sadzą kłamstw, zasad, środowiska, władzy. Mimo to te dwa kruki postanowiły pokazać swe prawdziwe oblicze. Nie przejmują się innymi. Mają ich w swoich ptasich dupach. Nie boją się siebie. Powinniśmy brać z nich przykład. Brawo. Ludzie < kruki.

Średnia ocena: 4.8  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • Kakarotto 8 miesięcy temu
    Rzeczywiście, coś w tym jest, 5 ;)
  • Pan Buczybór 8 miesięcy temu
    Dziękuję serdecznie
  • Violet 8 miesięcy temu
    Czyli czarne jest białe... no, coś w tej Twojej ideologii jest. Przemyślenie dosyć trafne. 4
  • Pan Buczybór 8 miesięcy temu
    Trafne? No proszę, tego się nie spodziewałem
  • Violet 8 miesięcy temu
    Pan Buczybór A czego się spodziewałeś, pisząc ten black end white? ;)
  • Pan Buczybór 8 miesięcy temu
    Violet Niczego. Pustka w głowie. Nocą nie myślę.
  • Violet 8 miesięcy temu
    Violet * and
  • Pan Buczybór 8 miesięcy temu
    Violet sam chciałem to napisać
  • Violet 8 miesięcy temu
    Pan Buczybór :)
  • NataliaO 8 miesięcy temu
    ...do oblicza mi się podoba, potem te zdania tak odbiegły od dobrej całości. Ludzie kruki dobry pomysł. Violetta ma rację dobre przemyślenie, podoba mi się 5.
  • Pan Buczybór 8 miesięcy temu
    Thanks

Napisz komentarz