Nieuleczalność (drabble)

Anka zdjęła źle założone szwy i polała się krew.

Opowieściami opatrywała rany, aż powstała szeroka blizna, opisująca historię, która nie powinna się wydarzyć.

– Czy teraz jesteś szczęśliwa? – pytał, wciąż nie mając pewności. Odpowiadała jedynie niewyraźnym uśmiechem.

Czy bała się słów? Dopiero zwalczyła nimi ból, który powaliłby niejedną armię. Dopiero rozkoszowała się ulotnością zwierzeń, obserwując, jak cały zgniły żal odlatuje wraz z przyśpieszonym oddechem, by po chwili stracić wartość dla niej i dla niego. Przeszłość – to tam idą wszystkie słowa. Dlatego Anka nigdy nie odpowiedziała. Pozwoliła jedynie wypełnić się szczelnie ciepłem zamkniętego obiegu.

– Już się sobą nie dzielisz… – powiedział zraniony, odchodząc.

Średnia ocena: 4.6  Głosów: 9

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • Adelajda 7 miesięcy temu
    Jak ja Cię nie lubię. Jestem dzisiaj tak przygnębiona. Obejrzałam tak smutną bajkę, że się poryczałam. Słucham piosenek Keaton'a Hnson'a. I jeszcze na dodatek to drabble. Smutne i bardzo dobre. "– Już się sobą nie dzielisz… – powiedział zraniony, odchodząc." - kradnę sobie końcówkę. Pozdrawiam :)
  • Justyska 7 miesięcy temu
    Adelajdo przepraszam i dziękuję. A zdanie możesz zachować. Będzie mi miło:)
    Pozdrawiam!
  • Dekaos Dondi 7 miesięcy temu
    Justysko→Tekst mówi sam za siebie. Bardzo na Tak!! Taki znowu wielo...Pozdrawiam 5+
  • Justyska 7 miesięcy temu
    Dekaosie dziękuję pięknie i pozdrawiam!
  • jesień2018 7 miesięcy temu
    Bliski mi tekst, bo i ja podobnie traktuję słowa i są mi tak samo potrzebne, by zdrowieć. Tylko musisz dodać jeden wyraz, bo "niejedną" pisze się łącznie ;) Aaaa i nie zrozumiałam zakończenia! Przecież to jemu opowiedziała właśnie historię? Nie odpowiedziała tylko na jego pytanie, tak? Czego nie łapię, podpowiedz. I już zupełnie na marginesie, skojarzyło mi się z Cohenem "There was a time when you let me know/ What's really going on below/ But now you never show it to me, do you?" Pozdrowienia!
  • Justyska 7 miesięcy temu
    Ale byka walnelam! Az wstyd. Dziękuję za czujność już poprawione.
    A co do zakonczenia - nie odpowiedziała i w ogole przestała o sobie opowiadac od momentu gdy poczuła sie szczęśliwa... I tak więcej nie powiem :)
    A słowa piosenki faktycznie świetnie pasują.
    Dziękuję Ci za komentarz i obecność:)
    Pozdrawiam!
  • Canulas 7 miesięcy temu
    Kurde, miałem czytać wczoraj, ale przestraszył mnie komentarz Adelajdy Nie chciałem się wczoraj denerwować ;)
    Nie jest to tekst (być może przez pryzmat mojej a-odczuwalności), który mą szarpnął, ale jak zwykle zapisany jest bardzo starannie. Końcówka, jak to u ciebie w krótkiej formie, mocno szarpie po strunach.
    Chyba się jednak bardziej bałem, niz była potrzeba ;)
    Oczywiście pięć.
  • Justyska 7 miesięcy temu
    To tylko takie tam. Nie trzeba się bać. Literki przeważnie nie gryzą:) Dziękuję za wizytę i komentarz.
    Pozdrawiam serdecznie z rana!
  • betti 7 miesięcy temu
    Lubię, co tam lubię, uwielbiam minimalizm... Świetnie to napisałaś. W punkt! Gratuluję.
  • Justyska 7 miesięcy temu
    Dziękuję betti za odwiedziny i dobre słowo.
    Pozdrawiam serdecznie!
  • Wrotycz 7 miesięcy temu
    Wygadaj się, będzie lżej:)
    Świadomość różnicy między słowem a doznaniem. Czy emocje można wiernie opisać? Tekst mówi, że nie.
  • betti 7 miesięcy temu
    Przecież tu emocje aż krzyczą, o czym Ty radośnie świergotasz?
  • jolka_ka 7 miesięcy temu
    Kojarzysz mi się z takimi formami, gdzie jest wiele pytań. Pamietam tekst o okruchach, tu podobnie.
    Podoba mi się, choć...jeden za wszystkich, wszyscy za jednego bliższy mi :P
    Pozdrawiam!
  • Justyska 7 miesięcy temu
    No wiesz jolka czuje się dziś przez Ciebie zadzufladowana:p hehe
    Dziękuję Ci za odwiedziny i podzielenie się odczuciami. Opinie pod drabblami są dla mnie bardzo ważne z pewnych względów:)
    Pozdrawiam serdecznie!
  • Wrotycz 7 miesięcy temu
    Justysko, rozwijam poprzednią wypowiedź, błędnie odczytaną.

    Prolog.
    Nieuleczalne rany, źle założone szwy i opatrunki – opowieści, które pozwoliły zatamować krew, dały czas na powstanie blizn. Metafora ogromnego, niewyobrażalnego bólu, uciszonego przez opowiadaną historię. Czy to historia usprawiedliwiająca kogoś/coś zadającego „rany”? Nie wiem, ale tak można założyć.
    Rozwinięcie.
    Pytanie bohatera (Czy teraz jesteś szczęśliwa?) wskazuje, że opowieści wyszły z jego ust, i że podziałały, skoro krew zatamowana, a zamiast rany - blizna. Wyjaśnienie braku odpowiedzi na jego pytanie to clou utworu. Hamletem tu nieco pobrzmiewa: Słowa, słowa, słowa. Leczą, ale nie pozwalają zapomnieć (blizna).
    Zamknięty obieg ciepła to bezsłowna (!) emocja zbliżenia. Akt niepotrzebujący słów, które są tak bardzo ulotne, spadają w przeszłość. Słowa zresztą nie w stanie tego ciepła oddać. Nienazwany zamknięty obieg tym samym jest bezpieczny. Nie spadnie w przeszłość, jak one.
    Epilog.
    Mężczyzna zraniony brakiem potwierdzenia, milczeniem – odchodzi. Jeszcze nie wie, co jest ważniejsze, skoro źle odczytuje milczenie Anki.
  • Justyska 7 miesięcy temu
    Wrotycz witaj. Bardzo Cię przepraszam, że nie odpisałam wcześniej ale co mi się uroilo, że pisałeś do betti. Ciekawie to rozpracowales. W moim założeniu opowieści o bolesnych przejściach wychodzą z ust Anki, a kiedy czuje że się "wygadala" powstaje blizna i rodzi się w niej szczęście... o którym nie chce mówić by nie zniknęło wraz ze słowami jak ból. Radością się nie dzieli. On czuje się odtracony i tym razem to on cierpi. I koło się zamyka. To tak po krótce o co mi chodziło.

    Dziękuję Ci za ciekawy komentarz I przemyślenia. I jeszcze raz przepraszam.
    Pozdrawiam serdecznie
  • kalaallisut 7 miesięcy temu
    Podoba mi się:) ja wogóle wolę krótsze teksty miniaturki, które gdzieś tam nasuwają pewne refleksje i pytania.
  • Justyska 7 miesięcy temu
    Dziękuję kalaallisut. Też lubię krótką formę. Dzięki, że zajrzałaś. Miło mi:)

    ps. Kiedyś zażyczyłaś sobie coś w klimacie skandynawskim. Jestem w trakcie pisania, ale zobaczymy czy co z tego bydzie:)
  • kalaallisut 7 miesięcy temu
    Justyska Super zajrzę na pewno! Ja tylko szkrobnęłam początek (nie mam sił na więcej ale w głowie jest...) jak masz ochotę to zerknij, bo króciutkie -gdzie diabeł mówi dobranoc, tak ciut z Grenlandii. W każdym bądź razie gdzieś cię tam widzę twój styl w pewnych opisach;) "mroźnego zapachu zaparzanej herbaty"
  • Nachszon 7 miesięcy temu
    Dobrze, nawet bardzo dobrze napisane (zresztą u Ciebie to już standard). Ładna efektowna metafora: szeroka blizna opisująca historię. Jednak stopniowanie bólu zdaniem "Dopiero zwalczyła nimi ból, który powaliłby niejedną armię" jest niewiarygodne. Trochę jakby czołg brać do zabicia muchy. W końcu to przecież poetycka proza liryczna opisująca stan uczucia między dwojgiem ludzi, które owszem, może być silne, ale bez przesady. To jest pierwsze odczucie mojego czytania. Później przyszła refleksja, że właśnie to porównanie może być wskazówką jakości zwierzeń, jakiegoś potężnego smutku, albo jakiejś szokującej prawdy przekazanych w słowach, które nie mają nic wspólnego z liryką. A ten, on, słusznie poczuł się zraniony. Zawsze twierdziłem, że ludzie za dużo mówią, a za mało rozmawiają. Został wykorzystany jako kontener na psychiczny śmietnik. Obieg zamknięty Anki to znakomita metafora jej egoizmu. Nie można wiecznie kłapać gębą. Czasem trzeba posłuchać uszami innego człowieka. Bardzo dobre drabble.
  • Justyska 7 miesięcy temu
    Witaj Nachszon. Bardzo podoba mi się jak odebrałeś tekst. A jeśli chodzi o to porównanie to chciałam podkreślić ogrom cierpienia przez jakie przeszła Anka, niekoniecznie związanego z jej partnerem/przyjacielem.
    Dziękuję Ci za obszerny komentarz :)
    Pozdrawiam serdecznie!
  • Zaciekawiony 7 miesięcy temu
    Udany kawałek.
  • Justyska 7 miesięcy temu
    Dziękuję Zaciekawiony :)
  • sensol 7 miesięcy temu
    uleciało ale zatrzymało przez chwilę. coś ma.
  • Justyska 7 miesięcy temu
    To jak coś to już coś. Dzięki Sensol
  • Blanka 7 miesięcy temu
    "Opowieściami opatrywała rany, aż powstała szeroka blizna, opisująca historię, która nie powinna się wydarzyć."- aj.
    Nie no, w sumie bez sensu to kopiowanie. Całość bardzo dobra- jak to u Ciebie.
  • Justyska 7 miesięcy temu
    Dziękuję Blanko, jest mi bardzo miło, że zajrzałaś do mnie:)
    Pozdrawiam!

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania