Pusta kartka

Piszę i milczę.

Przewracam kartkę na druga stronę i płacze.

Zniknęły zapisane litery.

Zagubiona wskakuję do środka.

Chcę wypełnić tą pustkę

Tonę w białej przestrzeni.

Nie mam już kratek ani linii.

To już koniec.

Znikam, zlewając się z tą wolną przestrzenią.

Ona mnie pochłania w całości.

Na nic już nie liczę.

Zatraciłam się w marzeniach o lepszym bycie.

Zgasnę, ale zanim to się stanie.

Drobne cząsteczki zabłysną za śmierci orszakiem.

Gołym okiem tego nie zobaczysz.

Magia umierania jest niewidzialna.

Tajemnicza niebieska poświata.

Zapali się ostatni raz .

Pozostanie po mnie tylko.

Biała pusta kartka.

Średnia ocena: 4.5  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • KarolaKorman 3 miesiące temu
    Ależ smutne, 5 :)
  • Kawaii MSP 3 miesiące temu
    I co z tego !!!! XDXDDXD
  • Kawaii MSP 3 miesiące temu
    O i 0/5
  • Szudracz 3 miesiące temu
    Dziękuję:)
  • Szudracz 3 miesiące temu
    To dziękuję miało być tylko do Ciebie:)

Napisz komentarz