Rozstanie i życie

Przypomina jej kogoś, tak bardzo, że aż to boli.

Przyjaciel, który odszedł tak nagle, w takim stylu, jak sam żył.

Czuję jego obecność w sobie.

Spędzone chwile razem wniosły tak dużo, radości, ciepła i optymizmu.

Zadzwonił telefon, wiadomość przyjęła- Żart.

Przecież to niemożliwe.

Śmiała się, bo on miał różne pomysły.

Niestety, ta zabawa skończyła się dla niego tragicznie.

Nie było dla niego ratunku.

Łzy nie przyniosły ukojenia, żal tak ogromny przysłonił cały świat.

Nie runął jednak, nie zamienił się proch.

Musiała być tu i teraz.

Miała w sobie dużo siły, będzie zawsze z nią.

Pamięć o nim jest żywa.

Przypieczętowało życie, to co tak bardzo chciała zatrzymać.

W pierwszą rocznicę jego śmierci, urodził się jej syn.

Radość i smutek, idą teraz przez życie razem.

Średnia ocena: 4.0  Głosów: 1

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • MileniS 4 miesiące temu
    Byłaby piątka, ale przez błędy interpunkcyjne daję mocne 4!
  • Szudracz 4 miesiące temu
    Wybacz za te błędy, mój korektor ma już dosyć. Biegam za nim z notatnikiem, ale on się dąsa. Poprawię jak go namówię.Dziękuję i pozdrawiam!
  • MileniS 4 miesiące temu
    Szudracz daj korektorowi trochę odsapnąć, a może jakąś pychotkę na oddąsanie;-D
  • Szudracz 4 miesiące temu
    MileniS Spróbuję:)
  • Szudracz 4 miesiące temu
    Szudracz Spróbuje:)

Napisz komentarz