LBnR nr 57_Świat słodko-migdałowy

Temat główny: Równowaga

Temat dodatkowy: "Bez względu na wyznawaną filozofię, najważniejsze jest dobre serce oraz zdolność do panowania nad umysłem i zachowania dyscypliny."

 

***

Twarze blade, popielate i pomarszczone jak krepina, jak mumie już bez znaczenia. Stoją w kolejce po przemijanie.

Równoważą je jasne bez zmęczenia oblicza. Kolorowe motyle.

Na szali wciąż się ważą losy niedalekie. Czas dokłada i odejmuje odważniki, nie pytając o zgodę.

Brzęczą miedziane miary.

Kolorystyka w świecie popiołu spalonych dwojga oczu od nadmiaru łez słonych. Już nie płacze.

Za kim miała iść, z kim poprowadzić życie do ostatnich drzwi?

Zanim je otworzy na oścież.

Zanim ucieknie od oczarowania, zacałowania, odżałowania smutności.

Codzienność posiadała w każdej przestrzeni losu i w każdym wymiarze, w każdej dłoni.

Zaspokojenia jednak pragnęła nieprzerwalnie. Głód chleba i głód wzruszeń, potrzeba czułości, radości i smutku.

 

A gdzie marzenia? Czy słyszą wołanie?

Umysł tam w środku nie potrafi wyjść nad powierzchnię, poskręcane zwoje zaciskają pętlę z każdym oddechem mocniej. Zakotwiczony na mieliźnie czeka na odpływ.

Dyscyplina?

Tylko serce nie sługa. Czy dobro zrównoważy ze złem?

A kiedy marsz zagrają w kamiennym kręgu. Dla kogo będzie muzyką, a dla kogo ciszą pozostanie na wieczność.

 

Być w równowadze... znaczy prze/trwać, prze/żyć. Ocaleć.

Średnia ocena: 4.9  Głosów: 15

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • kalaallisut miesiąc temu
    Witaj pasja:)
    Pierdółki:
    "Tylko serce nie sługa. Czy dobro zrównoważy ze złem?." Bez kropeczki na końcu.
    A tu:"Być w równowadze... znaczy prze/trwać, prze/żyć. Ocaleć" tu by z kolei się przydała.


    "Umysł tam w środku nie potrafi wyjść nad powierzchnię, poskręcane zwoje zaciskają pętlę z każdym oddechem mocniej" - ładnie, też mam podobne przemyślenia.
    Być w równowadze... znaczy prze/trwać, prze/żyć. Ocaleć. - Tak pasja. Ciekawe ujęcie tematu, bliskie mojemu.pozdrawiam :)
  • pasja miesiąc temu
    Witaj
    Bardzo cieszy mnie twoje spojrzenie i przemyślenia. Dziękuję.

    Pozdrawiam
  • Canulas miesiąc temu
    "Za kim miała iść, z kim poprowadzić życie do ostatnich drzwi." - być może znak zapytania.

    Bardzo smutny tekst z absolutnie kapitalnym pierwszym zdaniem.
    Naprawdę pięknie.
    Pozdrawiam
  • pasja miesiąc temu
    Witaj
    Pięknie dziękuję i pozdrawiam
  • Adelajda miesiąc temu
    Bardzo ładne rozważania. Ciekawe podejście do tematu. Ładnie to wszystko oprawione. Pozdrawiam.
  • pasja miesiąc temu
    Witaj Adelko
    Dzięki za twoje bycie i miłe słowa.

    Pozdrawiam i miłego wieczoru
  • Witamy w Bitwie
  • Dekaos Dondi miesiąc temu
    Tekst bardzo na Tak. Szczególnie ten fragment:
    "Umysł tam w środku nie potrafi wyjść nad powierzchnię, poskręcane zwoje zaciskają pętlę z każdym oddechem mocniej. Zakotwiczony na mieliźnie czeka na odpływ." Pozdrawiam→*****
  • pasja miesiąc temu
    Witaj DD
    Dzięki za tak i za wybrany fragment. Pozdrawiam serdecznie
  • Justyska miesiąc temu
    Czytając ten tekst miałam wrażenie, że weszłaś w moją głowę, kiedy wymyślałam temat. Podsumowanie bardzo prawdziwe, zgadzam się z nim, bo wciąż walczymy o to by prze/żyć. No i ten zapis, świetny pomysł.
    Pozdrawiam Pasjo i oczywiście 5 gwiazd
  • pasja miesiąc temu
    Witaj Justysko
    Miło mi, że zaglądnęłaś do mnie i dziękuję za aprobatę mojego tekstu pod twoje myśli.

    Pozdrawiam serdecznie
  • Artbook miesiąc temu
    Witaj pasja :-) Bardzo ciekawy tekst. Jeden z tych, nad którym warto spędzić nieco więcej czasu. Krótki, ale zostawił moją głowę na dłużej. Tworzysz głębie, dzięki czemu można pobyć z tekstem sam na sam i otworzyć nowe myśli ;-)

    To fragment Twojego tekstu, który przykuł moją uwagę:
    "Kolorystyka w świecie popiołu spalonych dwojga oczu od nadmiaru łez słonych. Już nie płacze." - Bardzo dobre!

    Pozdrawiam, piąteczka, z plusem! :-)
  • pasja miesiąc temu
    Witaj Artbook
    Słyszeć twoje słowa i widzieć ciebie porankiem to przyjemność.
    Dziękuję i pozdrawiam ciepło
  • betti miesiąc temu
    To chyba proza, więc raczej do bitwy na rymy nie bardzo pasuje...
  • pasja miesiąc temu
    Co ty nie powiesz?
    Na szczęście Ty o tym nie decydujesz.
    Zdrowia życzę
  • betti miesiąc temu
    Pasja bez spiny proszę. Zdziwiłam się jedynie, że prozę wrzuciłaś do bitwy na rymy, gdzie jak mnie informowano idą wiersze, ale szczerze mówiąc niewiele mnie to obchodzi...
  • pasja miesiąc temu
    betti wzajemnie
  • MarBe 3 tygodnie temu
    Czytałem kilka razy, ponieważ chciałem wsłuchać się w rytm.
    Pozdrawiam,
  • pasja 3 tygodnie temu
    Witaj
    Dziękuję za czytanie moich( nie)rytmów.
    Pozdrawiam serdecznie
  • Literkowa Bitwa na Rymy™ ponad tydzień temu
    Zapraszamy na Forum do głosowania!
  • Maurycy Lesniewski ponad tydzień temu
    Witaj Pasjo :)
    Ktoś kiedyś powiedział, że tak naprawdę nieważne są odpowiedzi, a właściwie postawione pytania. Ty stawiasz tych właściwych pytań całe mrowie i każdy, wedle swoich odczuć i doświadczeń, może odbierać ten utwór, i pewnie tak jest, zupełnie inaczej.
    Bardzo ciekawy i zmuszający do refleksji tekst.
    Pozdrawiam serdecznie!
  • pasja ponad tydzień temu
    Witaj niedzielnie
    Bardzo dziękuję za ciepłe słowa w ten poranek i wyróżnienie w głosowaniu. Odbior i refleksja to najważniejsza nagroda dla Autora. Reszta to tylko przystawka. Dziękuję.

    Pozdrawiam i miłego dzionka życzę.
  • Francis - Gorzalka ponad tydzień temu
    trudne i takie osobiste zagwozdki względem istnienia i poszukiwanie drogi do wewnętrznej równowagi
  • pasja tydzień temu
    Witaj FG
    Miło powitać nowego Autora i częściowe trawienie w moje myśli.
    Pozdrawiam serdecznie
  • Ritha tydzień temu
    „Twarze blade, popielate i pomarszczone jak krepina, jak mumie już bez znaczenia. Stoją w kolejce po przemijanie” – kolejka po przemijanie…

    „Na szali wciąż się ważą losy niedalekie. Czas dokłada i odejmuje odważniki, nie pytając o zgodę.
    Brzęczą miedziane miary” – to bardzo ładne

    „Być w równowadze... znaczy prze/trwać, prze/żyć. Ocaleć” – i to cudne.

    Dużo nostalgii. Bardzo mi się podobało.
    Pozdrawiam:)
  • pasja tydzień temu
    Witaj Ritha
    Miło cię widzieć. Jesień i mgły tak wpływają niekorzystnie na nastroje. Może koło wiosny minie.
    Pozdrawiam cieplutko
  • Pan Buczybór 6 dni temu
    końcówka ładna, w środku, jak dla mnie, różnie. Ogólnie całkiem dobre i ciekawe. A czy proza, czy wiersz - nie ważne. Czyta się dobrze.
  • pasja 5 dni temu
    Witaj
    Dziękuję za spojrzenie i wyrażenie i pozostawienie śladu.
    Pozdrawiam

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania