Trumna

Chmura obaw i lęków.

Tajemnicze światło w otchłani wyzwala histeryczny entuzjazm. Dzwoniąca w uszach cisza orzeźwia umysł. Słychać w oddali gwar dzwonów. Mijają mnie czarne cienie. Barwy gasną, wyrzucony za drzwi serca, słyszę wrzaskliwe potępienia.

Zostaję w ciemności. Umieram.

Staję się gorącym daniem dla robaków.

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 1

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • Margerita tydzień temu
    Witaj smutny tekst
  • Keraj tydzień temu
    Bardzo dziękuję

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania