Pankracy idzie do piekła (3 razy)

To był męczący dzień. Pracowity. Musiałem pójść do piekła aż trzy razy. Z reguły nie chodzę do piekła.

Zaczęło się tak. Mój kuzyn zmarł. Nie kuzyn Roch tylko drugi kuzyn, Kazik. Kazik wjechał motorem w drzewo.

Na stypie były klopsy z koperkiem i śmietaną. Nie wiem, dlaczego. Kazik nie je mięsa. Babcia powiedziała, że Kazik poszedł do piekła bo jeździł motorem i słuchał piekielnej muzyki. I nie je mięsa.

- To niedobrze że poszedł do piekła? - zapytałem babcię odsuwając klopsa od śmietany.

- Oczywiście, że tak! Przestań bluźnić! - krzyknęła. Mama ją uspokoiła.

No to przestałem. Postanowiłem sam sprawdzić czy Kazik poszedł do piekła. I czy naprawdę jest tam źle być.

Droga nie była daleka, najwyżej dwadzieścia minut autobusem. Internet mówi że piekło jest ciemne i czerwone i pod ziemią. Ale to niemożliwe. Bo pod ziemią nie ma powietrza tak głęboko. Więc czym się tu oddycha? I miałem rację. Bo opis internetowy nie zgadzał się z wyglądem prawdziwym. Ale tak często jest w broszurach turystycznych.

Zobaczyłem czerwonego pana.

- Dzień dobry. Szukam Kazika.

- Kazika?

- Kazika. Podobno tu jest.

- Mogę sprawdzić to w bardzo łatwy sposób. Przynieś mi jego serca a ja powiem, czy pasuje ono do jednego z tych, które tu egzystują.

- No to pójdę.

No to poszedłem. Opuściłem piekło i postanowiłem pójść do domu Kazika. Wszedłem do mieszkania przez okno, bo ktoś zablokował drzwi czerwono-białą taśmą. A jej nie wolno nigdy przekraczać bo to niezgodne z prawem. Przeszukałem jego rzeczy. W końcu znalazłem w jednym z notatników rysunek kolorowego serduszka. Zabrałem rysunek i wyszedłem przez balkon, bo pod oknem stała policja. Podobno ktoś włamał się do mieszkania. Nie chcę go spotkać, dlatego lepiej wyjdę balkonem.

Wyszedłem. Wróciłem do piekła. Podszedłem do czerwonego pana.

- Dzień dobry. Mam serce.

- Dobrze. Niech no spojrzę... - wziął papierowe serce. - Nie. Nie ma tutaj Kazika.

- Hm. To gdzie jest?

- Nie wiem tego. Ale nie w piekle.

- Babcia mówiła że jest w piekle.

- To powiedz Babci, że go tu nie ma. Na pewno się ucieszy.

- Dlaczego?

- To znaczy, że Kazik nie popełnił żadnego czynu, który niesie ze sobą silne obciążenie moralne. Gdy w obliczu wyborów nie dokonywał najłatwiejszej decyzji kosztem innych, postępował dobrze.

- Wystarczy nie robić innych smutnymi i robić że są szczęśliwi żeby tu nie trafić?

- Dokładnie. Mogę sprawdzić czy Kazik taki był jeśli przyniesiesz jego serce.

- No to pójdę.

No i poszedłem do babci. Powiem jej, że czerwony pan wywróżył z kolorowego papierowego serduszka że Kazika w piekle nie ma.

- Babciu. Czerwony pan wywróżył z kolorowego papierowego serduszka że Kazika w piekle nie ma.

- Co? Jaki czerwony pan?! Szatan?!

- Nie znam imienia czerwonego pana. Ale uciesz się, bo Kazik-

- A idź do piekła z tymi bredniami!

No to poszedłem po raz trzeci. Podszedłem do czerwonego pana.

- Dzień dobry. Babcia znowu kazała mi tu przyjść.

- Jeśli chcesz, możesz zostać tu trochę.

- Babcia mówi że źli ludzie idą do piekła. Ja przyszedłem. Jestem zły?

- Nie. Dobrzy ludzie przychodzą do piekła sami. Martwi i żywi, którzy żałują czegoś. Źli są doprowadzani bez niczyjego żalu.

- Aha. A ja czego żałuję?

- Że na stypie były klopsy. Nie wiem, czemu to zrobili. To było smutne. Kazik chyba jest przez to smutny. Chcę mu powiedzieć żeby nie był, bo ja zjadłem tylko koperek i śmietanę.

- Nie jest smutny. Ręczę za to.

Czerwony pan oddał mi papierowe serce.

No to wróciłem do domu. Dobrze, że Kazika tam nie ma. Czerwony pan jest dziwny. Każe ludziom zdobywać ludzkie serca. To trochę dziwne. I dziwne to piekło. Nie jak Kazik.