Chwała Powstańcom

Idąc do boju

tu w naszej Puszczy Bolimowskiej

w Królestwie Polskim

z obsadzoną kosę na sztorc

z uczuciem wiary

szukał wolności nie żadnej chwały.

 

Powstał z udręki i umęczenia

dwugłowy orle Moskalu

dość hańby - Ojczyzny dręczenia

ksiądz Kuderko

na bolimowskim rynku

przysięgę odbiera.

 

Powstaniec Styczniowy

do lasu wychodzi

obóz w chaszczach głęboko zaszyty

serca gorące, zimą mrozi

zaborca ze wschodu

panikę czuje - woła

sąsiada niemieckiego szpicla

jest zdrada.

 

Chwała Zwyciężonym

sosna płakała - Gloria Victis

Joachimów-Mogiły - czternastu zginęło

Ojczyzna wołała.

Średnia ocena: 4.0  Głosów: 7

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • wężyk 2 miesiące temu
    Trochę nie kumam
  • indri 2 miesiące temu
    Czego nie rozumiesz. Wiersz nawiązuje do pięknego epizodu powstańczego z 1863 roku z Puszczy Bolimowskiej.
  • Marek Adam Grabowski 2 miesiące temu
    Czego można tutaj nie kumać?
  • indri 2 miesiące temu
    Marku wężyk jest z historią jest chyba nie za pan brat.
  • indri 2 miesiące temu
    Zbymus fajnie że przypomniałeś te zdarzenia z powstania styczniowego.
  • Marek Adam Grabowski 2 miesiące temu
    Mało rytmiczne, ale przesłanie wartościowe.
  • zbymus 2 miesiące temu
    Dziękuję za komentarze. Marek Adam Gradowski, bardziej rytmiczny będzie ten za chwilkę upubliczniony , zapraszam do przeczytania.
  • Pan Buczybór 2 miesiące temu
    Dużo patosu, wybiórcza interpunkcja... Takie se, może wartość historyczną ma, ale literacko mocno średnio.
  • indri 2 miesiące temu
    Ma.
  • Pan Buczybór 2 miesiące temu
    ok
  • Bożena Joanna 2 miesiące temu
    Warto przypominać zrywy powstańcze, już tak niewiele o nich wiemy. Serdecznie pozdrawiam!
  • befana_di_campi 2 miesiące temu
    Przypomniał mi się Artur Grottger i jego "Kucie kos".

    Serdecznie :)

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania