Dywagacje

A gdyby ominąć kawiarnie

i pójść po prostu na łąkę?

A gdyby nie myśląc "globalnie"

we wspólnym łożu rozłączyć rozłąkę?

 

A gdyby odstawić rutynę

i uciec z miasta na górską ścieżkę?

A gdyby uśmiechem zbić gorzką minę

i bez Facebooka móc pożyć troszeczkę?

 

A gdyby zabić eufemizmy

przez plażę idąc za ręce?

A gdyby z "dupa.com" debilizmy

schować gdzieś w skalnej wnęce?

 

A gdyby nie być niewolnikiem

smartfonów, zakupów i influencerów?

A gdyby ominąć krytykę

kochając najbliższych, nie z neta pozerów?

 

A gdyby tak wyrwać się z tego

podłego chaosu - znaku dni dzisiejszych?

A gdyby radość móc czerpać z niczego -

to świat mógłby stać się o wiele piękniejszy.

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 9

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • Adam T 4 miesiące temu
    Ile razy zobaczę matkę, która wciska czterolatkowi smartfon do ręki, żeby sobie pograł w skaczące pokemonki czy polampił się na YT, przypomnę sobie ten wiersz. A kiedy będę dostatecznie szalony, wydrukuję go i będę takiej matce dawał do wyuczenia.
    Bardzo mi się podobało.
    Pozdrawiam.
  • riggs 4 miesiące temu
    A przy rozwodzie takie Matki Polki.... hehe
  • Maurycy Lesniewski 4 miesiące temu
    Riggs ty to potrafisz dostrzec bolączki tych czasów, ale i napisać tak zrozumiale i jasno, że nic tylko Cię czytać jako odpowiedź na zboczenia i skrzywienia tego wieku.
    Pięknie!
  • riggs 4 miesiące temu
    Po chamsku, ale zdrowo
  • Artbook 4 miesiące temu
    Fantastyczny i niezwykle sensowny tekst! Świetnie to wszystko zestawiłeś. A do tego na czasie. Bardzo mi się podoba, to w jaki sposób stawiasz pytania w poszczególnych zwrotkach. To jeden z tych tekstów, na którym nie sposób przejść obojętnie, bo daje solidnego kopa do przemyśleń nad otaczającą nas rzeczywistością.
    No brachu jest o czym myśleć...
    Dzięki za te refleksje :-)
    Pozdrawiam!
  • ania_marzycielka 4 miesiące temu
    Super tekst! Konkretny, sensowny przekaz, ode mnie 5 :) Pozdrawiam.
  • riggs 4 miesiące temu
    Bardzo Wam dziękuję. Zastanawiałem się czy to opublikować, bo mało w tym tekście finezji, ale to moje odczucia i samo życie jak zwykle
  • Artbook 4 miesiące temu
    Genialnie ci to wychodzi i tak trzymaj! :-) To twój znak rozpoznawczy, masz swój styl, a prawda i szczerość zawsze się obroni bez względu na formę.
    No dobra, żeby nie było i forma też ważna, ale...nie najważniejsza ;-)
  • riggs 4 miesiące temu
    Artbook dzięki Przyjacielu
  • sensol 4 miesiące temu
    to jakieś szaleństwo! przyglądam się młodzieży. jedzie rowerem i pisze smsa. biegnie parka i oboje podczas biegu gapią się w srajfony. siedza zakopchani na ławeczce i gapią się w srajfony. dlaczego wolą 2D zamiast 3D ? czy ktoś to wie? (dobry robota - ten wiersz)
  • Pan Buczybór 4 miesiące temu
    Ładny wiersz. Pochłania nas ten świat, odbiera trochę człowieczeństwo. Aktualny temat, dobrze ukazany.
  • pasja 4 miesiące temu
    Witam po latach
    Bardzo mocno, ale prawdziwie zaktualizowana nasza codzienność. Zastanawiam się czy to już zaczyna się ten "chaos" Lema, czy jeszcze będziemy mieć szansę na opamiętanie. Dzieci już od poczęcia dostają dawkę impulsów głowicami... żeby nikt nie zarzucił mi, że niepotrzebna... tak bardzo potrzebne badanie, ale na litość boską nie po kilkanaście razy.

    Zamiast tego czytam wnukom papierowe bajki.

    Pozdrawiam szczególnie
  • riggs 4 miesiące temu
    Witaj Droga Pasjo. Dziękuję za miłe słowo

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania