hibernacja

popiół z wygasłych ognisk

osiada mi na skórze

jeszcze jestem

póki czuję jego dotyk

 

hibernuję

 

z dala od twojego spojrzenia

przyjdź

nim obudzę się martwa

 

******************************

Średnia ocena: 4.9  Głosów: 7

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • Neurotyk miesiąc temu
    Hmmm
  • Neurotyk miesiąc temu
    Chyba nie tym razem, Ench.
  • Enchanteuse miesiąc temu
    Neurotyk może następnym się uda :)
  • Neurotyk miesiąc temu
    Enchanteuse, z przyjemnością ;)
  • bogumil1 miesiąc temu
    Za krótkie Ench. Dorzuć pod spodem parę małpek albo szlaczków i ci wejdzie na główną.
  • bogumil1 miesiąc temu
    A w ogóle to fajne mini.
  • Enchanteuse miesiąc temu
    Aa. No okej.
  • Pan Buczybór miesiąc temu
    całkiem niezłe
  • Enchanteuse miesiąc temu
    dzięki, Bucz.
  • Cichy człowiek miesiąc temu
    Trafił do mnie, musnął lekkl ten wiersz.
  • Enchanteuse miesiąc temu
    Miło to czytać :)

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania