Jeszcze trochę zniosę

ja nie wiem gdzie jesteś

ty nie wiesz gdzie ja czekam

milczę w małym mieście

jak pomnik człowieka

 

zapomniałaś o mnie no trudno

nic we mnie nie pęka

bo przeszłość mam brudną

niosę prawdę jak dziecko na rękach

 

chyba się nie doczekam

ale lubię patrzeć w gwiazdy

to wielka udręką

udaję że jestem twardy

 

nie czuje pogady

gdy widzę że kłamiesz

życie to nie żarty

to największe wyzwanie

Średnia ocena: 4.0  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • Krzysztoff 4 dni temu
    Pełne patosu, pewnego żalu nawet bym powiedział, do życia. Że też te kobiety nie potrafią człowieka docenić, na tyle na ile zasługuje, tylko ciągle jakieś tam fochy;)
  • wojtas326 2 dni temu
    trafnie odczytane :) Dzięki:)
  • TheRebelliousOne 4 dni temu
    Niezły wiersz, ale zrobiło mi się smutno... :(
  • wojtas326 2 dni temu
    Dziękuję:) Niepotrzebnie;)
  • TheRebelliousOne 2 dni temu
    Nie ma sprawy, mówię tylko, co czuję. ;) Also, jak lubisz gangi motocyklowe, zapraszam do siebie. :)
  • dorota brzózka 4 dni temu
    wojtas326 poniżej podałam drobniutkie literówki
    milczę w małym mieściE
    niosę prawdĘ jak
    wielka udrękA
    Ostatni wers odstaje.
    Wiersze rymowane są, jak niektóre kobiety. Bardzo wymagające. Treść jest mi dość bliska. Pozdrawiam serdecznie ;)
  • Krzysztoff 4 dni temu
    Ta treść oddaje faktyczne przemyślenia a nie na siłę wymyślone, dlatego jest bliska.
  • wojtas326 2 dni temu
    Poprawiam. Dziękuję:)
  • Pan Buczybór 3 dni temu
    No, możnaby trochę dopracować, ale nawet niezłe.
  • wojtas326 2 dni temu
    Dziękuję :)

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania