Marność istnienia - Koniec krańców wszystkich krawędzi

Czym są słowa wobec

końca wszystkiego?

Zniszczenie strawiło horyzont

świat nagle skrawędział i się skończył

ślepo zwabieni iluzją gwiazd na czubkach palców

spadliśmy w limbo wraz ze słowami

Co jest sztuką wobec

końca świata?

Piękna destrukcja ukazała nam zęby

gryząc wszystko w popiół i pył

śmierć nagle nabrała artyzmu i wdzięku

choć już nie przesłania – była L'art pour l'art

A czym jest nieśmiertelność

wobec końca wszystkich?

Runęły wszystkie horacjańskie pomniki

i upadły anioły panie Herbercie

nikt nie zaśpiewa Panie Janie z wyrzutem

żadne dziady nie spytają co to będzie

No i czym jest poezja

wobec zniszczenia wszystkiego?

Jeśli nie epitafium po naszej kruchości