Marność istnienia ~ Mój świat.

Siedzę przed oknem, patrzę

Na mój świat.

Obok mnie matka, siostra

I mój brat.

Na zewnątrz ojciec, wuj

No i dziad.

Walczą za Polskę

Za mój świat.

Zewsząd wrogowie, tak już jest

Z jednej Rosjanie

Zwykły plebs.

Z drugiej faszyści, o nie

Z tymi durniami

Nigdy, nie dogadasz się.

Do tego mendy, złodzieje

Krętaczów świat.

Walczą dla siebie

O ten nasz świat.

Polskę rozgrabią i potną

Bo tak im w smak

Nie zostanie nawet

Zwykłej róży kwiat.

Islam w Europie

Unia mówi TAK

Później lament wasz

Słychać aż u gwiazd.

A ja patrzę na was

Zza okna szkła

I widzę zmartwienia

Widzę nasz świat.

Obok mnie siostra, matka

I mój brat.

Patrzymy jak inni

Niszczą nasz kraj.

Marność istnienia

To nasz cel

Gdy wszyscy umrzemy

Wszystko skończy się

Znikną wrogowie,

Zniknie nasz kat*

Pozostanie tylko proch,

Marności życia ślad.

*kanclerz niemiec.