Mokre drabble

Wymykam się z domu, mimo rzęsistego deszczu przysłaniającego cały świat szarością. Skryłem się pod parasolem, lecz po minucie i tak mam przemoczone buty. Woda chlupocze, kiedy z pluskiem stawiam kolejne kroki. Jeszcze chwila, jeszcze jeden zakręt i będę mógł odetchnąć.

Przyglądam się mijanym ludziom, zastanawiając jak wygląda ich życie. Czy jest lepsze od mojego? A może też właśnie uciekają? Tam, gdzie będzie dobrze. Tam, gdzie ich nie ma.

Rozlega się grzmot i oblewa mnie woda. Ciężarówka wjechała w kałużę, naśladując burzę. Składam parasol i chowam pod pachę. Czuję, jak ciężkie krople spadają mi na ramiona.

Zamykam oczy, biorę głęboki oddech.

Średnia ocena: 4.8  Głosów: 6

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • Antoni Grycuk 3 miesiące temu
    PKRopko,

    jak Ty to robisz, że wiesz, kiedy "pokolorować" tekst, a kiedy nie? Hmmm?
    Na początku jest szarość. Dalej deszcz. Potem chlapnięcie ciężarówki. I potem obojętność/wszystkojedność. Na końcu aż się prosi, aby dodać, że wszystko staje się kolorowe. Tyle tylko, że wtedy byłoby to przerysowane, kiczowate. A u Ciebie wszystko jest na swoim miejscu.
    Tekst ma swój wydźwięk, cholernie mocny wydźwięk. Bo nasuwa się pytanie: czy bohaterowi będzie teraz lepiej? Czy podda się pod mocą deszczu? A może deszcz zmyje z niego tę szarość, która uzbierała się w trakcie życia?
    Choć ten głęboki oddech daje nadzieję...
    Dla mnie świetne drabble. A biorąc pod uwagę jeszcze więcej, to i ciut przerażające.

    Pozdrawiam.
  • pkropka 3 miesiące temu
    Dzięki Antoni. Przede wszystkim cieszę się, że odczuwalna jest możliwość pozytywnego wydźwięku zakończenia.
    Nie ma co się przerażać ;)

    Pozdrawiam cieplutko.
  • betti 3 miesiące temu
    Zakończenie w drabblach powinno być silnym akcentem do całości, tu tego nie ma. Jest tylko opis spaceru w deszczu, to za mało, zdecydowanie.
  • pkropka 3 miesiące temu
    Powinno, ale czy musi? Jeżeli skłania do jakiejkolwiek refleksji, to moim zdaniem jest wciąż ok ;)
    A jeżeli nie, to już gorzej, ale chyba przeżyję.
  • betti 3 miesiące temu
    pkropka do jakiej refleksji, że kiedy deszcz pada może przemoczyć ubranie? Co w tym odkrywczego?
  • pkropka 3 miesiące temu
    Oj betti, myślałam, że masz bogatszą wyobraźnię. Ale fakt, empatii u ciebie brak, może stąd tekst wydaje ci się płytki.
  • betti 3 miesiące temu
    pkropka ależ skąd. Ja i wyobraźnia, a jeszcze empatia? W strugach deszczu jest życie, a ja tego nie widzę... w kałużach odpowiedzi na pytania - też tego nie widzę... Widzę tylko brak mocnego akcentu, klamry, która to ściśnie.
  • pkropka 3 miesiące temu
    betti ;)
    Pomyślę nad sugestią o mocniejszym zakończeniu. Ale czy katharsis jest mocne? Bo mnie kojarzy się bardziej z wyjałowieniem.
    Tak samo chwila, w której życie przytłacza, ale podnosisz głowę i myślisz "dam radę, tylko nie mogę się zatrzymać". To pewnie dość osobista sprawa, jak ją odczuwamy, ale dla mnie towarzyszy jej również jałowe uczucie pustki i zmęczenia. Bo nie można odetchnąć i przyznać, że nie dajesz rady. "Będzie dobrze" nie przynosi ulgi, tylko zapowiedź ciężkiej pracy. Samo nie będzie dobrze, trzeba wciąż przeć przed siebie, mimo zmęczenia.
    Nawet parasol mający odgrodzić emocje nie działa, świat znajdzie drogę, żeby je uwolnić.
    Stąd nie dałam mocnej klamry. Bo życie nam takiej nie daje.
  • Tjeri 3 miesiące temu
    betti dla mnie ostatnie zdanie jest ok, bo przynosi zmianę. To wystarczy w mojej opinii.
  • betti 3 miesiące temu
    pkropka no i napisz, że przytłacza, bo zamknięcie oczu może równie dobrze być ucieczką, czyli poddaniem się. Jeżeli ma być świadomość, że będzie dobrze, to przed tym nie zamyka się oczu. To tak jakbyś powiedziała sobie, umiem kochać i zamknęła serce, zamroziła. Ja tak rozumiem. Może się mylę, ale piszę w swoim własnym imieniu.
  • pkropka 3 miesiące temu
    betti, to jak odbierasz też jest ważne. Że przytłacza jest zdanie wyżej ;)
    Ciekawe z kochaniem przy zamkniętym sercu. Czasem trzeba je zamknąć, jak kogoś naprawdę się kocha. Znieczulić, by ta miłość nie raniła. Np. ja bardzo kochasz męża, który krzywdzi twoje dzieci. Wtedy, żeby umieć kochać trzeba zamknąć serce i przeczekać najgorsze.
    No nic, opłynęłam. Tu już zostanie jak jest, nie dość że moje pierwsze drabble, to ja jestem z gatunku tych upartych (czy też leniwych. Czasem nie chce mi się zmieniać).
    Dzięki za wyjaśnienie swojej opinii, zawsze dobrze rozmawiać. Będę miała pożywkę na przyszłość :)
  • betti 3 miesiące temu
    pkropka przytłacza, ale nie zabija. Zamknięcie oczu świadczy o pogodzeniu, rezygnacji z walki, Biorę oddech jakby ostatni i co? Umieram czy walczę? Tego mi zabrakło. Nie czepiam się, tylko przedstawiam mój punkt widzenia. Zabrakło mi jednego słowa. Klamry.
  • Antoni Grycuk 3 miesiące temu
    PKRopko,
    jeszcze raz powtórzę: rewelacyjne drabble, a otwarte zakończenie to prawdziwa siła tego tekstu.
    Aha. I dziękuję ;)
  • pkropka 3 miesiące temu
    betti już Twoja decyzja, czy otworzysz, czy zamkniesz na wieki :)
    Jak dobrze, że nie jesteśmy wszyscy jednomyślni. Świat byłby nudny.

    Antoni, dziękuję ja. Też lubię otwarte zakończenia. Nie zawsze pasują, ale tu mi tak zagrało.
  • betti 3 miesiące temu
    pkropka wiesz, że jeśli tekst budzi emocje, stawia pytania, analizuje, to wtedy jest dobry. Prawda?

    Najgorzej, kiedy spływa po człowieku i niczego nie porusza.
  • pkropka 3 miesiące temu
    Jeżeli to subtelne pytanie czy się obraziłam, to absolutnie nie. Po to wrzucamy na portal, żeby rozmawiać i wymieniać się opiniami. Wręcz uznam to za komplement i dziękuję bardzo :) Może nie widać, ale wszystkie takie uwagi zbieram w pamięci. Nawet jeżeli w konkretnym przypadku ich nie wykorzystam, to zostają na przyszłość razem z resztą doświadczenia.
    Powiem więcej, dla mnie to była przyjemna dyskusja.
  • Antoni Grycuk 3 miesiące temu
    PKRopko
    jeszcze tylko przyczepię się ciupkę.

    "Ciężarówka wjechała w kałużę, naśladując burzę."
    Nie brzmi mi słowo "naśladując". Można pokusić się o co innego.
  • pkropka 3 miesiące temu
    Antoni Grycuk Imitując? Czy w ogóle w innym kierunku?
  • betti 3 miesiące temu
    pkropka to bardzo się cieszę i również dziękuję. Dla mnie też ta ''rozmowa'' była przyjemnością.
    Pozdrawiam
  • Antoni Grycuk 3 miesiące temu
    PKRopko,
    oto moich kilka rozwiązań:
    - ciężarówka wjechała w kałużę, pokazała burzy prawdziwą siłę (moc).
    - ciężarówka wjechała w kałużę, pokazując burzy, jak należy być przekonującym (to podkreśla i bardziej uwidacznia metaforę w moim mniemaniu).
    - ciężarówka wjechała w kałużę, kumulując moc burzy.
    Wiem, że to więcej słów, ale tak mi przyszło do głowy. A tak w ogóle to nie bierz sobie za bardzo do serca moich słów, to tylko specyficzny subiektywizm ;)
  • pkropka 3 miesiące temu
    Antoni Grycuk chyba rozumiem co masz na myśli. Przetrawię i pokombinuję, ale nic nie obiecuję ;)
    Jak chyba widać, biorę sobie do serca wszystko, ale z pozytywnym nastawieniem. Inaczej idzie zwariować, albo trzeba odpuścić sobie rozwój.
    Dzięki :)
  • Tjeri 3 miesiące temu
    Czasem człowiek, który nie ma już nic do stracenia, zaczyna dopiero żyć. Strach przeszkadza, jest często gorszy sam w sobie od tego, czego się boimy. Mam nadzieję, że końcówka świadczy o tym, iż bohater to zrozumiał. Może też znaczyć, że świetnie nadinterpretuję teksty :))).
  • pkropka 3 miesiące temu
    Tjeri, trafiłaś w moje założenie. A nadinterpretacja, to nic złego :)
  • JamCi 3 miesiące temu
    Mnie deszcz uszczęśliwiał często :-)
  • pkropka 3 miesiące temu
    Mnie też :)
    Chociaż nic się nie równa mroźnej pogodzie - takiej jak dziś.
  • JamCi 3 miesiące temu
    pkropka mnie kiedyś ulewy. Tak stać w ogromnym deszczu z rękami wyciągniętymi do nieba :-) takie... Oczyszczające.
  • pkropka 3 miesiące temu
    Szczególnie, jak nikogo nie widać na horyzoncie.
    Lubiłam tak robić w małej uliczce obok filtrów Lindleya. Prawie nigdy nie widziałam tam ludzi, a samochody zapuszczały się jeszcze rzadziej. Tylko tramwaj czasem przejeżdżał, niepokojąco przechylając się na bok i skrzypiąc kiedy pokonywał ostry zakręt.
  • JamCi 3 miesiące temu
    pkropka no, ja w polu albo w mieście, taki deszcz skutecznie odcina cywilizację.
  • Dekaos Dondi 3 miesiące temu
    Pkropko→Od razu miałem skojarzenie, z jazdami na rowerze w czasie deszczu... bez odzienia...
    tzn: przeciwdeszczowego.
    Na początku mnie trochę wnerwiał, ale jak już zmokłem do suchej nici,
    to później byłem wesoły, bo już bardziej nie mogłem zmoknąć.
    A poza tym... wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma:)
    Czyli Twe drabble, ma sens jak najbardziej... w różnych aspektach ''przemoknięcia życiem''
    Pozdrawiam:)→5
  • pkropka 3 miesiące temu
    Oj tak, nie raz tak jechałam i nie ma nic bardziej denerwującego, niż lekko mokre ubranie. Przemoczone już się przykleja przykleja i jest jak druga skóra.
    Dzięki DD :)
  • Pan Buczybór 3 miesiące temu
    Fajne drabble, dobre opisy.
  • pkropka 3 miesiące temu
    Dzięki :)
  • Tjeri 3 miesiące temu
    Pkropko, zapomniałam napisać o tytule. Wiem, pewnie powinnam się leczyć, ale gdy go zobaczyłam, byłam pewna, że jakieś erotyczne stusłówka tu znajdę 😊
  • pkropka 3 miesiące temu
    Nie ma się co leczyć, wszystko jest dla ludzi ;)
    Może kiedyś skuszę się na mokre drabble II :D
  • pasja 3 miesiące temu
    Witam
    Lubię chodzić w deszczu i mijać zapłakane szyby wystaw sklepowych. A kolorowe parasole jak łódki pływają nad naszymi głowami. Można płakać bo nikt nie zauważy czy to łzy, czy krople.
    Takie odpływanie, przemijanie z deszczem

    Miłego wieczoru
  • pkropka 3 miesiące temu
    Witaj Pasjo.
    Bardzo ładnie podsumowane. Deszcz potrafi przynieść oczyszczenie, tak samo łzy.
    Tobie również miłego wieczoru :)

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania