nerwowy

spokój pod włosami jeży się na widok

widok upadłej nadziei

pragnienia przez chytrość zatarte

czy ja jeszcze zawalcze?

słowo pochopnie rzucone

z gęby zadufanej

już dawno w sobie zatraconej

nie do mnie było mierzone?

krok za krokiem goni

zjeść mój spokój najeżony

myśli jego wyższe od nie go

czy ktoś w końcu mu przydzwoni

każdy w koło widzi nie patrząc

cześć gonitwie oddając

chwyci mnie i szarpnie

tępym słowem warknie

wlezie mi do ucha

w mózgu zawierucha

zeżarty

człapie do brzucha