Oszukać umysł

 

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 8

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • kalaallisut 10 miesięcy temu
    Pasja bardzo malowniczo przedstawiasz świat, opisy piękne. Z jednej strony antydotium z drugiej chcęć opanowania wszechświatem.

    Ps zerknij na narrację bo wydaje mi się że miesza się pierwszoosobowa z trzecią.
  • pasja 10 miesięcy temu
    Dzięki piękne za słowa i wskazanie błędu narracyjnego... racja i poprawione.

    Pozdrawiam słoneczkowo
  • Bożena Joanna 10 miesięcy temu
    Piękne poetyckie science fiction. Czy uda się opanować zło? Czekam na cd i serdecznie pozdrawiam!
  • pasja 10 miesięcy temu
    Miło cię gościć. Poetyckie science fiction, fajne określenie. Pewnie tak, zło zostanie ujarzmione, ale czy do końca?
    Pozdrawiam cieplutko
  • JamCi 10 miesięcy temu
    Już myślałąm, ze nie będzie ciągu dalszego. Ta część wygląda na wprowadzenie do czegoś większego,, opis rzeczywistości, któóa ma sie za chwilę pojawić. Masz ją już w głowie prawda?
  • pasja 10 miesięcy temu
    Dziękuję. Trochę trwało. Mam coś w głowie ale nie do końca sprecyzowane. Czy coś większego? To się okaże.
    Pozdrawiam
  • Wrotycz 10 miesięcy temu
    Przerażające te obrazy, scenki, migawki. Mega wyspecjalizowany, nowoczesny, wyrafinowany w odbieraniu pamięci, osobowości, godności i życia obóz koncentracyjny.
    Narracja skupiona mniej na fabule, (wręcz b.mało, więc dobrze, że ex post umieszczone są dopiski z przeszłości - ciekawy chwyt swoją drogą), bardziej na analizie wnętrza bohaterki.
    Czekać mi trzeba kolejnej części i żałować, że nie ma się książki pod ręką.
    5, Pasjo, za ten okrutny świat z iskierką nadziei w Północy.

    Pozdrawiam.
  • pasja 10 miesięcy temu
    Wrotycz bo to miał być jednostrzał na TW ale okazało się że pojemność zbyt duża na jedną część. Co się wydarzy to wszystko jeszcze w powijakach. Dobra nazwa obozu koncentracyjnego. Wybieg moich myśli poza wiek, a może wieki. Bo chyba czeka nas jakaś rewolucja. Tak więcej o bohaterkę, kobiecie w której zgliszcza widzą nadzieję, ale będzie też akcja. Więcej jej było w pierwszej części.
    Pozdrawiam
  • Wrotycz 10 miesięcy temu
    Czytałam pierwszą część, bo druga wręcz mnie do tego z czystej ciekawości zmusiła. Powijaki się powiją, bo bardzo jestem zachłanna na nie.

    Rewolucję to ja raczej widzę w zderzeniu bogatej cywilizacji Zachodu z resztą świata, mega biedniejszą. Oczywiście można jej zapobiec, ale... raczej się nie uda, z wiadomych względów.
    Twoje opowiadanie niekoniecznie w opcji SF, władza to chyba największy afrodyzjak wszechczasów. Najpierw totalna inwigilacja, później zniewolenie w ramach naszej kultury.
  • pasja 10 miesięcy temu
    Wrotycz a wszystko dzieje się na naszych oczach, i najgorsze jest to że jesteśmy bezradni i ślepi.
    Pozdrawiam
  • Angela 10 miesięcy temu
    Doczekałam się, jedno z bardzo niewielu opowiadań, które robi na mnie tak olbrzymie wrażenie.
    Podoba mi się ten podział na scenki rozmieszczone w czasie.
    Pozdrawiam.
  • pasja 10 miesięcy temu
    Cieszy mnie kiedy ktoś wypowiada takie słowa że czeka. Miłe. Podział specjalny, aby nakreślić powiązanie
    Pozdrawiam serdecznie
  • nimfetka 10 miesięcy temu
    "połączone z płaskowyżem schodami" - "schodami" dziwnie mi tu gra.
    Świat przedstawiony bardzo interesująco. Akcja dopiero się rozpoczyna, ale jestem pewna, że nabierze tempa. Piękne imiona, Kaszmir, Jaśmin. Język przejrzysty, w sam raz.
    Bardzo dobrze, że rozbudowujesz świat, przekazujesz historię. Na razie w cząstkach, ale przeplatanie takich odniesień do przeszłości z teraźniejszością bardzo mi odpowiada.
    Pięknie rzeźbisz to co chcesz urzeźbić.
  • pasja 10 miesięcy temu
    Dziękuję pięknie za słowa i czujne oko. W cząstkach? Pewnie tak, ale polloi się rozkręci.
    Miłego dnia.
  • MarBe 9 miesięcy temu
    Czas płynie dla każdego inaczej, a nowoczesne technologie jak na razie go przyspieszają. Jednak przyjdzie taki dzień, że w najlepszym przypadku zawrócą ludzkość na początek jej drogi, albo dołączą do gatunków wymarłych.
    Eksperymenty bez należytej kontroli i zastanowienia przynoszą zawsze więcej szkody niż pożytku.
    Pozdrawiam.
  • pasja 9 miesięcy temu
    Witaj
    Czy nasze umysły będą zaprogramowane, czy potrafimy samodzielnie myśleć? Technologia zależy od człowieka i to człowiek jest zagrożeniem. Gatunek wymarły? Zaniepokoiłeś mnie.

    Miłego dnia

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania