Pamiętam ...

Pamiętam jak byłem jeszcze mały

biegłem latem zawsze radośnie

w stronę furtki

numer pięćdziesiąt siedem

 

Tam czekałeś na mnie mój dziadku

wyciągnięte ręce miałeś tak ogromne

wszystkie kwiaty w ogrodzie mnie witały

oddając pokłon niczym pani wiośnie

 

A dla mnie to był niczym na ziemi eden

w tym malutkim dziecięcym światku

pamiętam

 

i nigdy nie zapomnę

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 1

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • betti miesiąc temu
    A czemu to wierszem?
  • Orchid.Solma 3 tygodnie temu
    Wspomnienia z dzieciństwa są takie ważne... szkoda że mózg nie zapamiętuje wszystkich tylko te wartościowe...
    Głowa do góry jutro przyjdą czarne chmury A za nimi deszcze...
    Pozdrowionka

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania