.

 

Średnia ocena: 4.4  Głosów: 7

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • sensol ponad rok temu
    przeczytam jeszcze raz jak będę jutrzejszy. pierwsze wrażenie: początek - atak nuklearny, potem mniej, ale nie wiem, trzeba jeszcze raz się zmierzyć. ale zmusza do myślenia, to co przeczytałem, do zastanowienia się, do zatrzymania. nie podoba mi się zdecydowanie użycie słów wulgarnych w tym utworze. po prostu tu nie pasują. jest kobieta w starannym makijażu, w pięknej sukni, a na nogach gumofilce. tak to odczuwam.
  • rubio ponad rok temu
    kurde, jak Ty umiesz świetnie i przyjemnie komentować, gdy komentarzem nie jest "coś ma"... :D

    Dzięki. Hm. Powiem szczerze - mi też się nie podoba. Ale o to w tym chodzi. Takie zupełnie niepasujące przecięcie, przeskok pomiędzy sprzecznymi klimatami. Więc, to ma nie pasować. Tak że, z jednej strony wybacz, że Ci zgrzyta, z drugiej, z mojej perspektywy - to znak, że dobrze działa. "kobieta w starannym makijażu, w pięknej sukni, a na nogach gumofilce", tak, o coś takiego mniej więcej chodzi.

    No, dzięki jeszcze raz, i zapraszam do kolejnego podejścia. :)
  • e make i ka pololi ponad rok temu
    To mi sie szczegolnie podoba:

    "błyszczące robaki bełkotu sączą się z podłóg zza mebli z pękających ścian

    z wolnego osierocenia

    i nie ma porządku porządku być nie może prawdziwe słowa zawsze są chaosem"

    Tak na szybko, musze dokladniej pozniej.
  • rubio ponad rok temu
    pewnie, nie ma widoków, żebym miał rychło cokolwiek usuwać, tak że - kiedy będziesz miała możliwość. Dzięki. :)

    I trochę a propos, i z tego miejsca apel, żeby "Blade lica" nie zniknęły, bo też chcę tam zajrzeć, ale jak już nie będę ledwo chodził. :|
  • betti ponad rok temu
    O rany, ile ten człowiek przeszedł i ile jeszcze przed nim walk z upiorami przeszłości, ze sobą, a wszystko przez to, że nie da się zresetować mózgu, zacząć od nowa, z czystą, niezapisaną kartą... Dobry wiersz, te obrazy, które płyną jeden za drugim. Kalejdoskop. Wzloty i upadki, nadzieja i zwątpienie, wiara i bluźnierstwo. To takie normalne w poszukiwaniu siebie, tylko strasznie trudno się o tym pisze, Tobie się udało i już za to wielkie gratulacje.
    Tu nic nie jest przypadkowe i nie zgadzam się z sensolem, że nie pasują rekwizyty. Tu wszystko pasuje. Tak ma być, taki jest człowiek: piękny i brzydki.

    Pozdrawiam.
  • sensol ponad rok temu
    nie myślałem o człowieku, tylko o formie. wg. mnie forma wiersza jest bardzo dobra. sposób przekazu. a potem się to łamie. zapada.
  • rubio ponad rok temu
    znaczy no, ja wciąż te "pieśni" traktuję jak prozę. + i wszystkie są do przeróbki kiedyś, więc miejscami na pewno coś się sypie, zwalnia, rozmywa. Takie wersje beta.

    No, Tobie dziękuję podwójnie, bo przecież przegadane etc. - a tu proszę. Naprawdę, bardzo mi miło, dzięki :)
  • betti ponad rok temu
    rubio dla mnie to jest wiersz. Te obrazy następujące po sobie tworząc idealną całość, przeplatane perłami poezji, no chyba że proza poetycka...
  • rubio ponad rok temu
    betti, no, jak już klasyfikować kompromisowo, to niech będzie proza poetycka. :)
    ale spoko, może być i wiersz; jakie znaczenie mają etykietki
  • Canulas ponad rok temu
    "ja tylko użyczam zrogowaciałej jamy mózgu a kto mówi nie wiem
    ale ktoś nieżywy ktoś wreszcie realny" - ło matko świnko # ło kurwa.

    Se aż spojrzałam na skórę przedramion i naprawdę nie wiem, co mi bliższe. Matko bosku. Tutaj mówić o zasadności użycia tego albo nieużycia tego słowa, to wikipedyjna definicja profanacji.
    Wypadłeś z okna i tak pięknie spadasz, że trzeba wykopać dół, żebyś spadał dłużej.
    Chuj, że spadassz na nas. Chuj, że zginiemy my, zabici Tobą.
    Dla tak ekstatycznego przeżycia można uznać, że warto.
    Rozpier-pierdol o języku zatrutego złota.
    Chłonę całym sobą, nie mając jednocześnie na to słów.
  • rubio ponad rok temu
    ...ja myślałem, że taki prostawy tekst o tym, że, hmm, jak to ująć... O tym, że: "???", a tu aż tak.
    Nie wiem, co odpowiedzieć.

    Wielce dziękuję; w ogóle powinieneś otworzyć jakąś szkołę komentowania, zapisałbym się. Zawsze mnie te perełki zatkają.

    ps. "Wypadłeś z okna i tak pięknie spadasz, że trzeba wykopać dół, żebyś spadał dłużej" :DDD Ale to taki przez cały glob, żeby potem wylecieć z drugiej strony, gdzie się okazuje, że spadanie było wzlotem, pomieszanie szczytów i depresji... :
    w ps-ie też dzięki :D
  • Canulas ponad rok temu
    rubio, dokładnie taki. Przez środek jądra ziemi. ;)
  • rubio ponad rok temu
    Canulas, w sumie co mnie inne drogi, niż do jądra. ;) dzięki jeszcze raz; takie dziękowanie w miejsce słów merytorycznej odpowiedzi, wybacz :d
  • Ritha ponad rok temu
    „i nawet po dwóch piwach nie starczy szczyn by zgasić wszystkie nad nim znicze” – to
    „i jak dziurawy kadłub sensu na bagnisku myśli” – i to

    „powiedz
    nocy powiedz
    którędy do dnia i jakie za klucz przybrać swoje imię” – i to

    „błyszczące robaki bełkotu sączą się z podłóg zza mebli z pękających ścian
    z wolnego osierocenia
    i nie ma porządku porządku być nie może prawdziwe słowa zawsze są chaosem” – i to

    I kilka innych.

    Potem: sztos-modliwta.

    I końcówka.

    Przymykam się hermetycznie deczko, przez co mniej odczuwam. Ładowanie baterii przeprowadzam zawsze w alienacji od takich stanów, jakich wymaga czytanie tego typu rzeczy, a to skutkuje poczuciem, że nie mogę na główkę w ten twór w tym momencie skoczyć, bo murarzowi dystansu szybko schnie zaprawa.
    Reasumując – jest to świetny tekst, tylko ja nie bardzo umiem w nim utonąć, dzisiaj akurat.
    Niemniej jednak gratuluję formy :)
  • rubio ponad rok temu
    Ritha, ale w ogóle przeca ja jestem wdzięczny za samo bycie; szczególnie, że Ty raczej nie ogromna entuzjastka wierszowanych rzeczy.
    I tak, nie jest to tekst pod ładowanie baterii. Ale to jak coś, to takie też umiem, o: "nawet gdy zimno to świeci słonko / i gdy zmęczenie to przyjdą siły / ty nic się nie bój bo świat jest łąką / obfitą w cuda przebardzo miłe"... czy coś xDD

    tak że ten, ja muszę i planuję do "Kronosów", ale póki co jeszcze bardziej nie mam głowy, bo ta od paru dni nie wie, czy ma grypę, czy migrenę, czy jakiś wstrząs mózgu, czy po prostu - ma w dupie mnie, i co ja bym chciał. :d

    Więc dzięki bardzo, dzięki :)
  • Ritha ponad rok temu
    rubio, ogromna entuzjastja wierszpwanych rzeczy nie, ale staram się nie stronić od różnych rzeczy z literaturą związanych.
    Na zasadzie oswojenia nieznanego zwierzęcia, co na mnie warczy ;)

    Wierszyk pozytywny cudny :D
    Powinieneś napisac taki dluższy i udostępnić :D Zdecydowanie.

    Na wirusy wszelakie polecam pomidorową Amino. Zabija wirusy NA ŚMIERĆ ;)

    Pozdro, rubio
  • Ritha ponad rok temu
    Na wstrzas mozgu też - taka dawka chemii wywoluje naturalną reakcje obronna organizmu.
  • rubio ponad rok temu
    Ritha, na razie duszę bakterie przy użyciu lakistrajków, i nawet nieźle to działa, ale - będę pamiętał. Co do wierszyka... musiałbym się bardzo poważnie zastanowić, bo jednak, to by za bardzo zaburzyło, a trzeba dbać o pijar xD

    też pozdrawiam, bom nie pozdrawiał, teraz widzę, a nie wolno tak ;)
  • Ritha ponad rok temu
    rubio oj tam, pijar jest najlepszy, jak czasem zrobisz cus szalonego :)
    Noo, nie wolno nie pozdrawiać! ;)
  • inkarnacja ponad rok temu
    Utwór tego typu isnieje dla mnie o tyle, o ile daje mi coś, co bez ogródek nazwę orgazmem estetycznym, czyli poczuciem, że w jakimś stopniu, którędyś, nawiązano łączność z innymi stanami bytu, w których sztuka uznawana jest za normę. Niewiele jest takich tekstów. Cała reszta to albo aktualna tandeta albo tak zwana literatura jakiejś ideii, czyli taka sama tandeta, ale podana w formie ogromnych klocków z gipsu, przekazywanych ze stulecia na stulecie, póki ktoś inny nie przyjdzie i nie trzaśnie weń młotkiem, a na chwilę obecną chętnych na miejsce Balzaca czy Manna brak.
    Łaskocze mnie wybór Twojego słownictwa, choć miejscami przeładowujesz. Łuskowaty chłód jest czymś, co bardzo pociąga.
  • rubio ponad rok temu
    Zupełnie abstrahując od mojego tekstu - podoba mi się ten wpis. Ten cały pierwszy akapit. Jest tam sporo z mojego patrzenia na sztukę, jak i z patrzenia na, hmm, ogólną kondycję literatury, czy kwestię przemian, jakie w niej zachodzą. I w ogóle, jest tam zwrot "orgazmu estetycznego", który w nazewnictwie, jakie ja przejmuje od własnych autorytetów, jest tam, gdzie "czysta forma" i "uczucie metafizyczne".
    Dodałbym jeszcze, że wszystko zostało już napisane w Biblii i u Greków. Wszystko, co później, to tylko i aż zauważanie tego w sobie u jednostek, i mówienie o tym językiem czasów, w jakich te jednostki żyją, czy jakimś innym, indywidualnym językiem tych jednostek.

    Co do mojego tekstu; jak pisałem wyżej, to tu to raczej wersje beta; przeładowywanie jest możliwe, bo ostatnio intensywnie czytam różne iberoamerykańskie, barokowe rzeczy. Przy poprawkach kiedyś kiedyś zapewne gdzieś będę odciążał, gdzieś dodawał.
    Tak czy inaczej - bardzo dziękuję.
  • kalaallisut ponad rok temu
    Ja tak tylko cytatowo dodam:„ Niepokój zatrząsł mą duszą i ciałem, zachwiała się równowaga moja i nie mogę już jej odnaleźć. Sana me, Domine, conturbata sunt ossa mea et anima mea turbata est valde! Nie tylko kości moje i ciało moje, ale i dusza moja ogarnięta jest tym niepokojem i wstrząśnięta bardzo i nie masz we mnie lekarstwa. A Ty Panie, jak długo jeszcze?"

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania