Pokolenie XXI

nie znamy smaku krwi

zapachu palonych ciał

 

nie pokazano nam

oczu bez wzroku

 

nie wiemy jak ciężki jest

przyjaciel w ramionach

o duszę lżejszy

 

nie znamy ciężaru łańcuchów

tęsknoty za wolnością

 

nie wiemy co to strach

jak to jest

biec naprzeciw bagnetom

 

znamy jedynie trzask

pękającego serca

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • Pan Buczybór 4 miesiące temu
    Pełne patosu,
    Ale nie martw się.
    Jeśli będzie źle,
    to poznamy :)
  • D4wid 4 miesiące temu
    Patos, tak miałem się podobno nazywać
  • Miron 4 miesiące temu
    Bardzo dobrze że tego nie znamy. Żyją jeszcze ci co to znają i szanują co mają. Pomysł dobry. Pozdrawiam
  • D4wid 4 miesiące temu
    I obyśmy nie poznali :)
  • TseCylia 4 miesiące temu
    Bardzo dobry wiersz! Cieszę się, że mogłam przeczytać. Masz 5 ode mnie.
  • D4wid 4 miesiące temu
    A ja się ciesze, że mogłem przeczytać taki komentarz :D
  • piliery 4 miesiące temu
    Dziś urodzaj na dobre wiersze. :) 5
  • D4wid 4 miesiące temu
    Może to czas żniw?

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania