Porcelanowa lalka
Inspirowane wierszem mojego przyjaciela c:
~*~
Porcelanowa lalka na swej cienkiej nóżce stała,
Dookoła się w tańcu obracała.
Pozytywką ją ludzie nazywali,
Ale za wiele o niej nie wiedzieli.
Swój smutek pod maską skrywała,
I nikomu tego pokazać nie chciała.
Kruchość swoją pokazała,
Gdy ze swego miejsca, na ziemie spadała.
Komentarze (8)
Bardzo ładny i przyjemny wiersz :)
Dziękuję^^
Smutne :(
Wiem :c
Troszeczkę za krótkie jak na mój gust, ale jest w tym wierszu taka delikatność i subtelność. Dość mi się spodobał, zostawiam 4 ;)
Pozdrawiam
Dziękuję bardzo^^ Pozdrawiam! C:
"Kruchość swoją pokazała,
Gdy ze swego miejsca, na ziemie spadała."
To takie smutne i piękne... *****
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania