Pragnienie wolności

Duch

 

-jestem duszą uwięzioną w ciele.

Które ma troski i zmartwień wiele.

Opuścić pragnę to ciało wreszcie;

tych zmartwień, tych trosk, tego ciała już nie chcę.-

Ciało.

-Nie jestem klatką zamkniętą łańcuchem, nie jestem więzieniem -przecież jesteś 'duchem;

-Jeśli chcesz odejść -odejdź, nie czekaj, zostaw to ciało, od zmartwień 'uciekaj.

Średnia ocena: 3.7  Głosów: 3

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • Pan Buczybór 2 miesiące temu
    słaby zapis, słabe rymy, rzucające się oczy powtórzenia, zbyt duża prostota... Dużo do poprawy
  • Kocwiaczek 2 miesiące temu
    Taka rozmowa samobójcy troszkę... albo przynajmniej ja to tak odbieram.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania