....

.

Średnia ocena: 4.0  Głosów: 5

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • Florian Konrad pół roku temu
    fany neologizmiczny tytuł. bardzo emo, niestety, treść.
  • kalaallisut pół roku temu
    No o tej porze trzeba iść spać, a nie tworzyć. Dzięki Folerek.
  • Florian Konrad pół roku temu
    kalaallisut tworzyć zawsze można...
  • kalaallisut pół roku temu
    Florian Konrad trochę lepiej lub trochę gorzej ;) ps piszesz teraz tą nową powieść?
  • betti pół roku temu
    Aparat gębowy wrasta

    we mnie. - bardzo niefortunne zdanie. Ogólnie początek bardzo dobry, a później raptowny spadek. Na końcu puenta napisana prozą. Dlaczego?
  • kalaallisut pół roku temu
    Racja, dziękuję Betti.
  • kalaallisut pół roku temu
    Lepiej?
  • betti pół roku temu
    Zawsze myślałam, że pustka
    jest bezkształtna.
    Nie ma ciała, nie ma ręki, ani nogi, za którą
    mógłbyś złapać. Przeciągnąć
    jak trupa
    kilka metrów po piasku,
    obrócić przodem do fal, by mogła
    obserwować walczące z wiatrem
    statki.

    Gdy płaczę, ma kształt wody. Kropla
    wydłuża się, zmagając z grawitacją,
    po czym przyjmuje postać
    kuli.
    Ukryta
    w zakamarkach powoli wzrasta.

    Nieumiejętnie niszczę ciała,
    kształty,
    rozbryzguję krew na palcach.
    Podrażnienie z ogniskiem zapalnym powiększa się
    szybko.

    Czerwona źrenica w aureoli bólu.

    Tak to widzę. Wcześniej pomieszałaś poezję z prozą, tak nie można. Wychodzi galimatias.
  • kalaallisut pół roku temu
    Ojej Betti, chyba w całości podkradanę. Ta drugą już tak miałam, potem znów zmieniłam. A ostatnie tak wiem, wiem. Wielkie dzięki!
  • betti pół roku temu
    kalaallisut bierz, ja też zawsze brałam, kiedy ktoś mi dobrze radził, to uczy.

    Pozdrawiam.
  • Dekaos Dondi pół roku temu
    Kalilka→To jest to. Można by teledyskiem zobrazować. Jeno obrazy trza by umiejętnie poprowadzić do wyobraźnie.
    Pozdrawiam→5:)
  • kalaallisut pół roku temu
    Ha,ha,ha straszne :D Dziękuję :)
  • pasja pół roku temu
    Witam
    Tytuł zachęca do czytania, ale z biegiem znikają powoli bó…...a i pozostaje pustka. Tylko cisza krzyczy w naszym umyśle kiedy ktoś nas zjada od wewnątrz. Niszczy nasz układ i nie podpisuje żadnej z nami nadziei.
    Zawsze myślałam, że pustka jest bezkształtna... jest według naszej wyobraźni tworzona i formowana w gęstym od bólu płaczem.

    Zamykasz wszystko w jeden akt niszczycielski. Pozdrawiam
  • kalaallisut pół roku temu
    Dokładnie Pasja, dziękuję.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania