S a m o t n o ś ć
Już dawno nie ma
mnie we mnie.
Już powoli nie żyje,
w swoim ciele.
Już nie mam chęci,
życie mi odchodzi.
A samotność i śmierć
przychodzi...
*Wierszem tego nie nazwie, postawiłam na swoje przemyślenia i emocje*
Już dawno nie ma
mnie we mnie.
Już powoli nie żyje,
w swoim ciele.
Już nie mam chęci,
życie mi odchodzi.
A samotność i śmierć
przychodzi...
*Wierszem tego nie nazwie, postawiłam na swoje przemyślenia i emocje*
Komentarze (5)
Kurde.
Czemu teraz nie wszystkie teksty wchodzą na główną?
To nie jest haiku, powinno wejść.
Depresanka, załóżmy, że wzięłabyś udział w programie, w którym można wygrać pieniążki. Musiałabyś jedynie tak zmienić życie, by cię uszczęśliwiało.
Co byś zrobiła?
Ojj serio nie mam pojęcia :c
Depresantka, ro nie wygrasz pieniążków.
Oddal się i zanurkuj w przemyśleniach.
To w końcu co to jest?
No bo jak ocenić, kiedy nie wiadomo co?
W każdym razie jednostki o słabej odporności po lekturze zakładają sobie pętlę na konarze nad nurtem rzeki, wiążą jeszcze kamień u pasa i łykają jednocześnie cyjanek.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania