S a m o t n o ś ć

Już dawno nie ma

mnie we mnie.

 

Już powoli nie żyje,

w swoim ciele.

 

Już nie mam chęci,

życie mi odchodzi.

 

A samotność i śmierć

przychodzi...

 

*Wierszem tego nie nazwie, postawiłam na swoje przemyślenia i emocje*

Średnia ocena: 4.5  Głosów: 2

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • Aisak 2 miesiące temu
    Kurde.
    Czemu teraz nie wszystkie teksty wchodzą na główną?
    To nie jest haiku, powinno wejść.
  • Aisak 2 miesiące temu
    Depresanka, załóżmy, że wzięłabyś udział w programie, w którym można wygrać pieniążki. Musiałabyś jedynie tak zmienić życie, by cię uszczęśliwiało.
    Co byś zrobiła?
  • Depresantka 2 miesiące temu
    Ojj serio nie mam pojęcia :c
  • Aisak 2 miesiące temu
    Depresantka, ro nie wygrasz pieniążków.
    Oddal się i zanurkuj w przemyśleniach.
  • puszczyk 2 miesiące temu
    To w końcu co to jest?
    No bo jak ocenić, kiedy nie wiadomo co?
    W każdym razie jednostki o słabej odporności po lekturze zakładają sobie pętlę na konarze nad nurtem rzeki, wiążą jeszcze kamień u pasa i łykają jednocześnie cyjanek.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania