Satyra na człowieczeństwo

Oto Człowiek!

 

Małość, nijakość, kruchość, to łagodne słowa jakie powiem.

Powiem jeszcze, otępienie i głupota, taki jest człowiek cały.

Gdy pogmeram w swej głowie dokładniej, to jeszcze dopowiem.

Pusty, bezmózgi i nagi jest człowiek, lecz to są tylko banały.

 

Tak naprawdę człowiek jest martwy, gdy na świat przychodzi.

Nie ma swego zdania od czasu, gdy jak sądzi myśli? Nieboraczek.

Rozprawia o rzeczach tak głupich że, mówić o tym nie uchodzi.

A potem...? co robi w swym życiu? Patrzy na trupa...i płacze.

 

I tak chodzą obok siebie, mijają się, martwi za życia, ludzie cienie.

Czegoś dowodzą, o czymś rozprawiają, spełniają rolę, cierpią za nic.

Są tacy co błyszczą, i tacy co pokazać się chcą na życiowej scenie.

Wszyscy nie żyją, kręcą się wkoło jak bydło...z pastwiska wygnani.

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 2

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • Bogumił 2 tygodnie temu
    Z raju wygnani powinno być. Zmień. Zgoda.
  • Brynowiak 2 tygodnie temu
    Dokładnie jest tak jak myślałem....z pastwiska.
  • betti 2 tygodnie temu
    I tak chodzą obok siebie, mijają się, martwi za życia, ludzie cienie.
    Czegoś dowodzą, o czymś rozprawiają, spełniają rolę, cierpią za nic.
    Są tacy co błyszczą, i tacy co pokazać się chcą na życiowej scenie.
    Wszyscy nie żyją, kręcą się wkoło jak bydło...z pastwiska wygnani.

    To mi się podoba, jednak faktycznie ''jak bydło... z raju wygnane'' brzmi lepiej. I może nie wkoło tylko wokół?
  • Brynowiak 2 tygodnie temu
    To nie jest wiersz o wierze i Bogu. Nie ma więc nic wspólnego z niebem. A z pastwiska wygnani są ludzie. Dodatkowo, pastwisko to umysł, rozum, mózg, świadomość.
  • betti 2 tygodnie temu
    Brynowiak zastosowałam metaforę, w poezji to normalny zabieg. To porównanie więc nie ma o co bić piany.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania