Testament babci→Dekaos Dondi

Inspirowany tematem podanym przez Niepowtarzalną Kocwiaczek - Totalna katastrofa

 

****

Nigdy nie zapomnę mojej babci, od której wszystko się zaczęło. No więc tak. Opowiem wam o tym wszystkim, ale trochę chaotycznie, bo taka z reguły jestem i zazwyczaj ulubioną tradycję, kultywuję. To znaczy o tym, jak zostałam szczęśliwą żoną i matką, mojego, jak pragnę wierzyć, szczęśliwego ze mną męża. No nie. Matką jestem moich dzieci. Dzisiaj mam taki rajzer fiber, z uwagi na jutrzejszą uroczystość, że gadam jeszcze bardziej chaotycznie, niż ustawa nakazuje. W miarę możności postaram się jednak streszczać.

Obecnie jestem starą babą, lecz wtedy miałam dwadzieścia wiosen, gdy siedziałam i gapiłam się jak reszta rodziny, na babcię, która zapragnęła odczytać testament, póki była jeszcze na fleku. Dziadek w tym czasie już nie żył, a przepustki zza światów nie dostał.

Gdy babcia otwierała kopertę, to cisza nastąpiła jak makiem zasiał, a wszyscy wstrzymali oddechy. Tylko miętoszenie papieru było wyraźnie słyszalne i tykanie zegara, który odmierzał czas, do rozpoczęcia odczytu. No wreszcie otwarła i po prostu zaczęła:

– Cały mój majątek zapisuje mojej jedynej wnuczce i nie zamierzam się tłumaczyć, dlaczego – mówiąc to, dotknęła znacząca jednego z wałków na głowie, spowitego w siwych włosach. – A zatem – ciągnęła dalej – wszystko jasne. Mojej kochanej wnuczce – że powtórzę – zapisuje w spadku, jedną sztukę z mojej głowy.

– A my. Dostaniemy co? - zapytała nieśmiało zawiedziona do granic możliwości rodzina. – O ile nam wiadomo…

– Tak. Pstro. Nic wam nie wiadomo – wrzasnęła wzburzona babcia, popatrując wokół cwanym wzrokiem. – Z tego jeszcze co dobrego wyniknie. Jestem o tym święcie przekonana.

Tak się złożyło, że na drugi dzień babcia odeszła. Została pochowana z wałkami na głowie, lecz nie ze wszystkimi. Jeden ja wyszarpnęłam. Taki fajowy druciany. Pusty w środku. Stosownie przy tym, starodawnie dygając i mówiąc, dziękuję.

Po jakimś czasie – mniej więcej, kilka tygodni po pogrzebie – obudziło mnie o świcie, złowieszcze stukanie pode mną. Tak się normalnie przestraszyłam, że o mało co, a bym się zesikała na jaśka. Ze strachu nie mogłam wstać, by zobaczyć, co to za cholerstwo tak diabelnie stuka. Rodzice akurat wyjechali i byłam sama w domku. Jednocześnie pamiętałam, że gdy kładłam się spać, to trzymałam w ręce spadek, który mi się wysmyknął i pokulał między dość wysokie nóżki, podtrzymujące spanko.

W końcu zebrałam się na odwagę i zajrzałam pod łóżko, doznawszy prawdziwego szoku i kołatania przedsionków. Jakaś wściekła mysz, wlazła do wałka i nie mogła się wydostać. Trzaskała nim po dechach na wszystkie strony. Na dodatek warczała na mnie i spoglądała krwawym, mysim wzrokiem. Byłam tak roztrzęsiona, że zaczęłam się wydzierać i biegać jak opętana, przewracając krzesła i nocny stolik z ozdobnym abażurem. W końcu otwarłam okno, krzycząc wniebogłosy, że zostałam zaatakowana przez krwiożerczego potwora w zbroi. Tak się akurat złożyło, że przechodził pod oknem, młodzieniec szczególnej urody i gdy ujrzał spłoszone dziewczę, to zakrzyknął, czy potrzebuje pomocy, bo jakby co, to on jest chętny. I tak już jest chętny, przez prawie pięćdziesiąt lat. Jutro mamy złote wesele.

Średnia ocena: 4.5  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • Pierwszy Niepowtarzalny w Stylu czychąjacy na babcine druciane wałki. A fe! hehehe
    Ciekawe kto to taki?
  • Ale strzeliłem gola czychający hehehe
  • Tjeri miesiąc temu
    DD
    :)))
  • Możliwe, że to Dekaosowy twór. Z tym, że nie na pewno hehehe
  • Angela miesiąc temu
    Nie wiem czyj tekst, ale bardzo mi się podoba ;)
  • To bardzo dobrze, bo to są Niepowtarzalni :3
  • Kocwiaczek miesiąc temu
    Shogun? :)
  • Na 100% z tym, że nie do końca hehehe
  • Kocwiaczek miesiąc temu
    Zmieniam na DD
  • Kocwiaczek boś zmienną jesteś plcią hle hłe
  • pasja miesiąc temu
    Jak kartka z kalendarza, wyrwana z przeszłości. Niby ciepłe wspomnienia, jednak gdzieś obok senne koszmary. Pamiętam takie druciaki. Ale chować w wałkach na głowie to rzeczywiście totalna katastrofa. I ten Romeo pod oknem został na dłużej.
    Mam nominowanego, jednak poczekam.
  • Pasją nie czekaj tylko strzelaj. Kto nie ryzykuje, ten nie pije szmpana :3
  • pasja miesiąc temu
    Myślę o Wodniaku?
  • Pasja nie myśl tylko strzelaj w sam środek :3

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania