.

.

Średnia ocena: 4.9  Głosów: 11

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • Mane Tekel Fares 3 miesiące temu
    "co innego mieć jedno pióro w ręce, a co innego mieć pióra u ramion"
    To zapadnie mi głęboko w pamięć.
  • kalaallisut 3 miesiące temu
    Mane, dziękuję :)
  • Something 3 miesiące temu
    Refleksyjne, inteligentne i... do bólu prawdziwe. Do tego wszystkiego, świetnie napisane. Co więcej można dodać?
  • kalaallisut 3 miesiące temu
    Something dziękuję za tak pozytywne i budujące słowa:)
  • pasja 3 miesiące temu
    Witam
    Jak często powracamy w przeszłość. Otwieramy bramy swojego dzieciństwa tak bardzo beztroskiego i na swój sposób szczęśliwego. Rozbite kolana, zdarte łokcie i nawet poważniejsze urazy nie były niczym nadzwyczajnym i często niezauważalne przez rodziców.
    Każdy z nas pozostawił gdzieś tam cząstkę siebie, ale zabrał więcej ze sobą. bo to dzieciństwo kształtuje nas na przyszłość, sprzedaje nam
    kolorowe charakterki i czyni z nas super bohatera. Nawet dorośli coś mają z dziecka.
    Uroczy, spokojny obraz namalowałaś jak bliski mojemu. Dzisiaj tylko jak w filmie kadry migają przed oczami.
    Możesz wrzucić to na Bitwę na prozę... w temacie jak najbardziej. Tez coś skrobię, bo na razie zero w linkach.

    Pozdrawiam pięknie
  • kalaallisut 3 miesiące temu
    I ja pięknie dziękuję Pasja, sprawdzę wieczorem temat bitwy i wrzucę, bo coś tam raczej kojarzę było nas trzech;)
  • Justyska 3 miesiące temu
    "Miałam sześć lat, jak spacerowałam z koleżanką, sąsiadką chodnikiem wzdłużny pewnej ruchliwej drogi." wzdłuż
    " Konrad zjeżdżał ze stromej drogi, a ja wraz z nim na tylnym bagażniku." wydaje mi się, że tylny to zbędne dookreślenie
    To drobnostki.

    Jest to tekst, który zostanie w mojej pamięci. Wszystko ma swoje przyczyny, konsekwencje. Świetnie to pokazałaś i jeszcze to podsumowanie. Rewelacja.
    Dzieciństwo, każdy z nas w nim bardziej lub mniej tkwi wciąż w życiu dorosłym. Osobiście tęsknie, nie tęskniąc.

    Dziękuję za ten tekst.
    Pozdrawiam!
  • kalaallisut 3 miesiące temu
    Ja również tęsknię, ale niekoniecznie chciałbym jeszcze raz przez pewne historie przechodzić. Dziękuję Justyś wieczorem skoryguje usterki i cieszę się że odebrałaś ten tekst do wewnątrz siebie, pozdrawiam
  • jesień2018 3 miesiące temu
    A ja nie tęsknię:) Choć wracam czasami do wspomnień i mam wiele pięknych... Ale teraz czuję się jakaś taka... bardziej wolna jednak. I zdecydowanie nie chciałabym wracać do niektórych historii, no właśnie:)
  • kalaallisut 3 miesiące temu
    jesień2018 ja tęsknię tylko za pewnymi wycinkami, a i później były okresy smutne i pełne walki i przetrwania, tęsknię za beztroską i wariactwami pewnymi, zabardzo się przejmowałam i brałam do siebie wiele spraw z którymi nie umiałam sobie poradzić.
  • jesień2018 3 miesiące temu
    kalaallisut to możemy sobie podać ręce :)
  • Pan Buczybór 3 miesiące temu
    Świetne opowiadanie. Nostalgia, trochę smutny nastrój, ale dobrze oddana tęsknota do dzieciństwa. Słodko-gorzkie życie, większość z nas tak ma, tylko proporcje się zmieniają. Świetne przemyślenia, to z piórami było bardzo dobre. Wzbijać się, upadać, nie wypadać z gry. Pod względem technicznym też bardzo dobrze. Idealne przekazanie myśli, spójne, bez zbędnych ozdób i zdań. Szczerze, jedno z lepszych opowiadań jakie ostatnie czytałem.
    Pozdro
  • kalaallisut 3 miesiące temu
    "Szczerze, jedno z lepszych opowiadań jakie ostatnie czytałem." Oj Bucz teraz mi posłodziłeś mocno :)) dziękuję
  • Canulas 3 miesiące temu
    Udwrzasz w uniwersalną nostalgię, więc nie dziwi dobry odbiór.
    Ładnie napisany tekst. Do tego oparty na przykładach z którymi łatwo mi się utożsamić.

    "Parę lat później od wspomnianego wypadku, potrącił kobietę w ciąży. Umarła na miejscu, w sumie była to podwójna śmierć." - skoro wypadek, dałbym "zginęła".
  • kalaallisut 3 miesiące temu
    Heloł Can, fajnie że wróciłeś:)) wieczorem korekty, dziękuję pięknie i pozdrawiam
  • Canulas 3 miesiące temu
    kalaallisut, taaaaa ;)
  • kalaallisut 3 miesiące temu
    Canulas chociaż jesteś jakiś nieswój ;)
  • sensol 3 miesiące temu
    "ale co innego mieć jedno pióro w ręce, a co innego mieć pióra u ramion" - jakie to cudne! cały tekst jest właściwie o tym jednym. pamięć, to jedno, czego nikt nam nie zabierze. fajnie pokazałaś podróż w czasie, do korzeni. gratulejszyn :)
  • kalaallisut 3 miesiące temu
    Wielkie dzięki Sensol :)
  • Artbook 3 miesiące temu
    Zabrałaś mnie w bardzo ciekawą podróż, w której widziałem sporo znajomych miejsc ;-) Twój tekst obudził wspomnienia i nostalgię za tym co już minione, ale jeszcze żywe w pamięci. Lubię takie "wykopaliska" od czasu do czasu, bo wywołują uśmiech na twarzy, choć jak słusznie napisałaś, nie wszystko za dzieciaka było takie kolorowe...
    Podobają mi się w twoim tekście różne wstawki, które stanowią interesujące przemyślenia czy wnioski już dorosłej osoby, która widzi to wszystko z innej perspektywy.
    Dobry tekst :-)
    Pozdrawiam!
  • kalaallisut 3 miesiące temu
    Artbook dziękuję i jakże mi miło, że udałeś się we własną podróż wstecz dzięki temu tekstowi. Dziękuję za bardzo miłe słowa i pozdrawiam:)
  • jesień2018 3 miesiące temu
    To brzmi jak prawdziwe wspomnienia:)
    Bardzo ładny, nostalgiczny tekst. Dobre przemyślenia.
    Tu bym poprawiła: "częstował mnie nimi, a ja je z przyjemnością zjadłam" -> "jadłam" albo "zajadałam".
    Warto było tu zajrzeć, rzadko zdarzają się teksty, które naprawdę potrafią zmienić mój nastrój. Ten to zrobił:)
  • kalaallisut 3 miesiące temu
    Jesień... Prawdziwe (na szybko zmieniałam jeszcze imienia na fikcyjnego) o zajadałam - myślałam wcześniej, umknęło, wieczorem poprawię. Dziękuję ślicznie za jakże miły odbiór i z twojej strony:)
  • Bożena Joanna 3 miesiące temu
    Można odnaleźć siebie w tym opowiadaniu, różne przypadki, marzenia o lataniu, a wszystko kończy się zwyczajną codziennością, co łanie podsumowujesz "Możliwości i ograniczenia łączy i dzieli ten sam mur, zbudowany z setek małych cegieł; wypalonych z przypadków, czasami z konieczności, ale przede wszystkim z wyborów i ich konsekwencji". Serdecznie pozdrawiam!
  • kalaallisut 3 miesiące temu
    Bardzo Ci dziękuję Bożena za podzielenie się refleksją. Pozdrawiam ciepło!
  • Literkowa Bitwa na Prozę 3 miesiące temu
    Super.
    Witamy w Bitwie i życzymy wygranej
  • kalaallisut 3 miesiące temu
    Linki mi czy mnie ?się nie linkują
  • Literkowa Bitwa na Prozę 3 miesiące temu
    wkleiłam, ale może spróbuj jeszcze raz żeby było wiadomo kto
  • Mane Tekel Fares 3 miesiące temu
    https bez "s". Musisz ręcznie wykasować "s"
  • kalaallisut 3 miesiące temu
    Mane Tekel Fares dziękuję, faktycznie!!!
  • Mane Tekel Fares 3 miesiące temu
    kalaallisut To zależy od przeglądarki. Na Operze opowi ma status strony niezabezpieczonej i esa nie ma. Na IE np. może być. Ale jak widzisz na wszystko jest sposób.
  • kalaallisut 3 miesiące temu
    Mane Tekel Fares czyli taki powód, dobrze wiedzieć i że da się obejść.
  • Maurycy Lesniewski 3 miesiące temu
    Bardzo przemyślany i dobrze poukładany tekst.
    Naszły mnie takie myśli, że my ludzie, „programowani” jesteśmy w młodości na resztę życia i jeśli parametry „programu” są ok wtedy super, ale czasem trzeba ciężko walczyć o to, aby wprowadzić właściwy azymut dla własnego losu, który często nosi znamiona zatracenia.
    To może niezrozumiałe, co napisałem, ale to bardziej moje osobiste przemyślenia wywołane po lekturze Twojego tekstu.
    5 oczywiście !
    Kłaniam się! :)
  • kalaallisut 2 miesiące temu
    Zrozumiałe Maurycy! Dziękuję
  • Literkowa Bitwa na Prozę 3 miesiące temu
    Zapraszamy Szanowną Autorkę do głosowania.
  • Literkowa Bitwa na Prozę 2 miesiące temu
    Prosimy zagłosować do północy
  • kalaallisut 2 miesiące temu
    Przepraszam mam przerwę do końca lipca.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania