Wyspa straconych serc

Kłująca róża kłuje serca, idąc po świecie jak burza

Zamienia serca żeby w swym życiu nie znaleść

Dla innej duszy w nim miejsca

Tak wiem jak to brzmi

Gdy w sercu nie mamy nic.

 

Nic, bo po co być dla kogoś dobrą pomocą

Stracone serca

Są jeszcze w nim miejsca?

Nie ma nigdzie w tej otchłani.

 

Otchłań porzuconych serc

W których dla innych osób serc

Nie ma już w niej miejsc.

 

Więc, zmieńmy nasz świat i pomóżmy tym co brakuje ich nam

Brakuje nam ich serc,pełnych pustych i bezwartościowych miejsc.

Średnia ocena: 3.6  Głosów: 8

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • misia25085 8 miesięcy temu
    Brakuje mi trochę przecinków i jest za dużo powtarzających się wyrazów. 4
  • ÓsmyKolor 8 miesięcy temu
    Dzięki
  • KarolWes 8 miesięcy temu
    Dobry wiersz. 5
  • ÓsmyKolor 8 miesięcy temu
    Dzięki

Napisz komentarz