Zegarmistrz świata purpurowy

Poległam

w otchłaniach

na szczycie gór

walczyłam z samym Bachusem

Panem Krainy Cienia

aż w końcu

strąciłam wroga w mrok

Rozbijając w proch i pył

resztki znienawidzonego truchła

na wieczną pamiątkę

Nagle

zawładnęła mną absolutna

cisza i ciemność

Znalazłam się

poza wszelkim znanym człowiekowi

czasem oraz myślą

Gwiazdy

leniwie toczyły się

nade mną

A każdy dzień

zdawał się być epoką

w dziejach ziemi

ale to nie był koniec

Znów

poczułam w sobie życie

Przysłano

mnie z powrotem

abym dalej

wypełniała swoją misję

… Nieskończona noc jeszcze nie nadeszła...