Poprzednie częściZłocona mapa - Rio Grande  

Złocona mapa - Królowa Morza Martwego

Głęboko pod powierzchnią

Martwego Morza wód

Tam, gdzie nie sięga ciepło

Ani nie sięga lód

 

I tam, gdzie ludzkie oko

Nie może ujrzeć nic

Pod białych pian powłoką

Nieziemski wstaje świt

 

Królowa w zamku z piasku

Spogląda smutno w dal

Na iskry słońca blasku

Co tańczą znów wśród fal

 

Był czas, gdy w Morzu Martwym

Błękitne serce biło

Gdy żywym było światem

Gdy kwitnąć mogła miłość

 

Gdy król Żywego Morza

Z królową śnił wśród wód

Szybował z nią w przestworza

Wśród białej pieśni nut

 

Był czas, gdy śmiech królewny

Brzmiał wśród zamkowych sal

I pośród nocy ciemnych

Nadzieję w sercach grzał

 

Czas ten przeminął z wiatrem

Wśród dni, miesięcy, lat

Umarło Morze Martwe

I ucichł jego świat

 

Król zabrał swą królewnę

Na niebo pełne gwiazd

Szczęśliwi są, to pewne

To dobry dla nich czas

 

I tylko swą królową

Zostawił król wśród fal

I teraz ranną porą

Królowa patrzy w dal

 

Gdzieś, na anielskich skrzydłach

Jej córka niebo tnie

Tam bardziej jest szczęśliwa

Niż tu, na morza dnie

 

Tam igra z barwnym wiatrem

Roznieca iskry dni

Tam tańczy z lepszym światem

Melodie złote śni

 

Z Martwego Morza wodą

Królowa miesza łzy

A łza jest zawsze słoną

Przestało morze żyć

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • Lotta 08.04.2016
    Kocham klimat w Twoich wierszach, po prostu kocham! 5:D
  • NataliaO 08.04.2016
    Twoje wiersze są wspaniałe, Kochana świetny pomysł wpadł Ci do główki; 5:*
  • 60secondsToDie 08.04.2016
    To. Jest. Cudowne.
    5!
  • Ktokolwiek 09.04.2016
    Lotta, NataliaO, 60secondsToDie, dziękuję :*

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania