złoty czas

jak dobrze cię widzieć tak odzianą

o poranku

gdzie mokre liście kolorem błyszczą

na żółto wśród dostojnych drzew

a bordowe popołudnia nostalgią zachodzą

 

jak dobrze cię widzieć kołysaną wiatrem

w parku

gdzie już więcej samotnych ławek

na chłodniejsze dni zdają się być przygotowane

a powroty wieczorami dłuższe

 

jak dobrze cię widzieć o tej porze

za oknem

gdzie rychło zmieniasz swoje oblicze

na niebie malujesz nowy pejzaż

a w ciepłym domu zwalnia złoty czas

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 6

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • JamCi 2 tygodnie temu
    Taka piękna. Jesień. Ona przecie.
  • Morf 2 tygodnie temu
    Zgadza się.
  • Keraj 2 tygodnie temu
    Złota piękna jesień 5
  • Morf 2 tygodnie temu
    Tak, to piękna pora roku.
    Lubię ten czas.
    Dzięki Keraj 🖐️
  • franekzawór 2 tygodnie temu
    Ładny i sympatyczny tekst, miło było przeczytać.
  • Morf 2 tygodnie temu
    Cieszę się.
    Dziękuje franekzawór 🖐️
  • Dekaos Dondi 2 tygodnie temu
    Morf→Tekst jakby namalowany sympatyczno - nostalgicznym jesiennym pędzlem:) Pozdrawiam:)→5
  • Morf 2 tygodnie temu
    Dokładnie.
    Trafnie to ująłeś.
    Dziękuje Dekaos Dondi 🙂
    Pozdrawiam.
  • Brynowiak 2 tygodnie temu
    Podoba mi się.
  • Morf 2 tygodnie temu
    Cieszę się.
    Dzięki.
  • Bożena Joanna ponad tydzień temu
    Lubię polską Złotą Jesień. Ponadto przemawiasz do niej jak do pięknej kobiety. Miły wiersz w odbiorze. Pozdrowienia!
  • Morf ponad tydzień temu
    Dziękuje Bożena Joanna 🙂
    Zauważyłaś personifikację.
    Miło.
    Również pozdrawiam.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania