Księżniczka #OneShotChallenge ( nominuje: anonimowa, Larwa, Johnny2x4 )

ZASADY - http://www.opowi.pl/forum/oneshotchallenge-w575/

Zostałam nominowana przez:

http://www.opowi.pl/zniszczony-oneshotchallenge-nominuje-a20394/

Moje nominacje:

- anonimowa

- Larwa

- Johnny2x4

Ludzie myślą, że księżniczki żyjące w zamkach mają łatwe życie. Bale, piękne stroje i tłumy wielbicieli. Ale co jeśli owa księżniczka nie ma zamiaru być drugą Łęcką. I pomimo wymagań tłumu nie prowadzi książki z nazwiskami swoich zdobyczy. Nie wzdycha do figury Apolla. A na domiar złego nie ma zamiaru łamać serc osób, które jej zdaniem zasługują na coś lepszego niż życie przy teoretycznie pustej pannie. Ta księżniczka lubi czasem schodzić z piedestału i spacerować ukochanymi uliczkami. Słuchać melodii wygrywanych przez kataryniarza, odwiedzić ubogą starowinkę. Jej jedyną przyjaciółkę, dla której nie liczy się to, kim jest. Lecz to, co ma w sercu. A w sercu jej grała miłość do tego jedynego. Do jej ukochanego żołnierza, który na równi z księżniczką Polske kochał. I gdy rozłąki czas był blisko. Dorosły chłopak a łzy płynęły mu po twarzy jak rzeka. I mówił półgłosem.

- Julio, znajdź sobie innego Romea. Bo mnie skromnemu Wojtkowi, niedane doczekać do wesela.

- Ale ja innego pokochać nie będę umiała.

- Więc za męża weź sobie swojego przyjaciela.

- Ale...

- Bywaj Julio. Masz błogosławieństwo od swego ubogiego Romea.

I nasz lalka, która serce miała, długo za swym lubym płakała. Lecz czasy ją do zamążpójścia zmusiły. I przed kobiercem ślubnym stanęła, a za małżonka przyjaciela swojego wzięła.

- Mama, a co z wojakiem było?

- Zginął na wojnie, lecz serce jego ukochanej na zawsze dla niego biło.

- Mamo, a skąd znasz te historie.

- Widzisz synku, życie ją napisało. Ale nie płacz, bo żołnierz prosto poszedł do nieba. I szykuje tam dom dla swej Juli.

- Mamo czy ty nie jesteś tą Julią?

- Nie synku, śpij już.

Lecz co miała powiedzieć biedaczka. Znów poszła do ogrodu opłakiwać swego wojaka. A jej mąż, no cóż z tym się dawno pogodził. Że w sercu swej żony lukę po uczuciu zapełnił.

Mam nadzieje, że te wypociny są coś warte.

I życze powodzenia nominowanym, jeśli przyjmą wyzwanie.