***
O Miłości, słodka moja,
Wielka i nieposkromiona
Coś mi w środku przestawiła?
Zdaje mi się, żeś sprawiła
Iż ja odmieniona
Serce moje, skała drobna
Cała teraz jest w zieleni
Może tylko mi się zdaje,
Albo znowu śnię na jawie
Skała się rumieni
Skały nie da zranić się,
W pół ją trudno złamać,
Ale róży kwiat czerwony
Delikatny pączek wonny
I choć czekam jego woni,
Pocałunków na mej skroni
Mogę tylko płakać
Iskra wciąż się w środku tli
Płomień wnętrza rozpalony
Twe uczucia w moją stronę
Coraz lepiej widzę, chłonę
Chcę poznawać, adorować
Już na zawsze z Tobą zostać
...
2025
Komentarze (4)
mogło być gorzej, ale ani takie rymy ani słowa ani treść na nikim współcześnie nie zrobią wrażenia
Doceniam konstruktywną krytykę, ale nie rozumiem drugiej części wypowiedzi. Nie piszę po to, żeby zrobić na kimś wrażenie tylko dla własnej satysfakcji :3
szynszylaa
"Własna satysfakcja" to oczywiście komponent podstawowy, ale publikuje się właśnie po to, by ktoś przeczytał i z tego jego przeczytania coś wynikło. Dlatego po prostu sugeruję pisanie rzeczy ciekawszych, bardziej "skomplikowanych", ogólnie ćwiczenia i dążenia czy to do poezji czy do epiki itd. mającej jakąś (subiektywną oczywistość) wartość. No bo, bez urazy, takie rymowanie na wyświechtany temat nie jest niczym specjalnym. A gwarantuję, że rozwój, a potem satysfakcja czytelników może tylko pogłębiać uczucia "własnej satysfakcji", o ile oczywiście ma się dobre do tego podejście
zsrrknight
Sugerujesz, że publikacja ma na celu jedynie usatysfakcjonowanie potencjalnych czytelników? Jeśli tak, to czuję się zdemotywowana i pozostaje mi tylko usunąć konto, bardzo dziękuję za opinię
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania