***

to było ubiegłego lata chciałeś zerwać kwiaty z mojej sukienki

a ja malowałam japońskie znaki na twoim ramieniu

Ale nie to było najważniejsze

chociaż wśród barokowych zdobień przebijało się twoje słońce za gorące abym mogła odetchnąć świeżym powietrzem

patrzyłam na rzeźby jednak Franz Joseph Mangoldt unikał mojego wzroku czyżbym nie zasłużyła na jego dotyk

gips pokryty płatkami złota budził nadzieję na lepsze każdy lubi świecić kiedy zamyka oczy

Ale nie to było najważniejsze

pośród czarnych oliwek a może w czarnych togach szukała miejsca sprawiedliwość

i oddychała razem ze mną

Ale nie to było najważniejsze

blask jasnych włosów i uśmiech mojej córki kwiaty i głos którego nie zapomnę

- nie zamykamy afektów bo to niszczy charakter

drżały monumenty na drewnianych ławach jakby czas

szukał schronienia w ostatnim rzędzie