zapach ziemistości

siadam na mchu

chcę poczuć ziemię

pod ciałem

jeszcze mogę tu zostać

chcę płakać

płacz stoi w gardle jak kamień

wilgoć wgryza się w kości

siadam na mchu

milczenie puchnie

gnijący owoc

pod skórą ziemi

czy wszystko gnije we mnie tak samo

siedzę

aż zapach rozkładu

staje się spokojem

a wtedy

zabieram wilgoć

do domu

w kościach

Komentarze (14)

Tkors 2 miesiące temu

Bardzo lubie mech
Gdy zapachem rozkłada sie do szpiku.

Zielono Mi.

Dusza_boli 2 miesiące temu

Tkors
o to, to...

JagVetInte 2 miesiące temu

Widzę, czuję.

https://zapodaj.net/plik-eo66FV1XRm

Dusza_boli 2 miesiące temu

Dziękuję :)

https://zapodaj.net/plik-YlI07V6Cuq

C₁₂H₂₂O₁₁ 2 miesiące temu

Mech dawniej miał wiele zastosowań.
Wyciśnij tą wilgoć, na cholere Ci ta męka. 😉
Las powinien zespalać, wraca się do korzeni pochodzenia.

Dusza_boli 2 miesiące temu

Las od zawsze mnie przygarniał. Zanurzam się w nim wszystkimi zmysłami.

Roma 2 miesiące temu

Kiedyś chciałam napisać coś, nie wiem czy to dobre słowo, ale - podobnego... nie wyszło. U Ciebie w tym wierszu wszystko gra, jest na swoim miejscu, jest taki jaki chciałabym wtedy i kiedyś napisać.

Dusza_boli 2 miesiące temu

Roma, bardzo Ci dziękuję. To dla mnie ogromny komplement, zwłaszcza od osoby, której pióro tak cenię. Pamiętam, że kiedy czytałam jeden z Twoich wierszy "vertebrae", miałam bardzo podobne odczucie.

Roma 2 miesiące temu

Dusza_boli miło mi to czytać.
Chyba mamy podobną wrażliwość - dobrze mi tak myśleć, więc mnie, jakby co, nie wyprowadzaj z błędu :)

Dusza_boli 2 miesiące temu

Roma ja również lubię tę myśl :)

Jimmy 2 miesiące temu

Ładnie 😎

Dusza_boli 2 miesiące temu

Dziękuję Jimmy :)

maciekzolnowski 2 miesiące temu

Też kiedyś pisałem o mchu. Temat nie jest mi obcy. Kocham las, kocham góry. Piękny wiersz, który czyta się na jednym oddechu. :)

Dusza_boli 2 miesiące temu

Dziękuję. Bardzo mi miło, że się spodobał.

zapach ziemistości

Komentarze (14)

Napisz komentarz