***
logujesz się do życia
tęsknisz za czułością
chcesz człowieka
skomlesz
układając wersy
kurz osiadł na samotność
logujesz się do życia
pamięć skrzypi
tkwisz między tym co było
a tym czego nie ma
logujesz się do życia
logujesz się do życia
tęsknisz za czułością
chcesz człowieka
skomlesz
układając wersy
kurz osiadł na samotność
logujesz się do życia
pamięć skrzypi
tkwisz między tym co było
a tym czego nie ma
logujesz się do życia
Komentarze (16)
''kurz osiadł na samotność'' - to świetne, ale znowu te ''kości pamięci skrzypią'' - mnie razi, jakby to jakoś inaczej, żeby wiersz nie stracił...
Niemniej za ten kurz na samotności 6
Grafomanka, dziękuję za wizytę. "Kości pamięci” pojawiły się u mnie jako obraz pamięci zapisanej w ciele, doświadczenia które wchodzi w kości, a jednocześnie jako nawiązanie do pamięci komputera.
Dusza_boli
a jakby
logujesz się do życia
na kościach pamięć skrzypi
jak myślisz?
albo w kościach?
Grafomanka przemyśle
Bardzo ładnie
Bettina, dzięki
Dusza_boli
❤️
chyba zmieniłeś, a ja bym nie zmieniała. To twoje
i bardzo mi się podoba, aż wróciłam do niego
Hanna, dziękuję. Bardzo mi miło. Czasami więcej we mnie niepewności, rozedrgania... ale ostatecznie czuję, że jest tak jak chciałam.
ładne, smutne. To zwłaszcza:
"tkwisz między tym co było
a tym czego nie ma"
Domi123 dziękuję, że zostawiłaś komentarz.
Miłego dnia!
To "skomlenie" dla mnie świetnie działa.
W ogóle, to strasznie fajnie, że do każdego właśnie inny fragment trafia bardziej... To świadczy przede wszystkim o tym, że to naprawdę dobry wiersz, gratuluję :)
Roma, dzięki wielkie! Osobiście też lubię właśnie ten punkt :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania