***

karm mnie jeszcze

subtelnością języka

z wulgarnością prostoty

jestem już obyta

opowiedz mi o wiośnie

przestrzenią haiku

potem podaj mi kawę

na werandzie

w filiżance z pęknięciem

usiądź obok

i nic nie naprawiaj

jakby nic się nie stało

wiosna od zawsze

trochę za późno