Wietrzny Poranek

Teksty powtórkowe  

wietrze co szumem mnie zwodzisz

gdy leżę spragniony strumieniem

popiołem z krwią pomieszanym

nadziei odbierasz wytchnienie

w pryzmacie lustrzane cierpienia

blask światła zwabia ich dusze

raj otchłań niepewność pytanie

wyzwala pogodzić się muszę

poranku mgły tajemnicą

zakrywasz co niepojęte

rosy łzy kryształowe

to bajka

albo święte

***

przestań już stukać w drzwi których nie ma

tylko niewinne mącisz powietrze

stoisz na progu wyjść możesz teraz

jednak futryna trzeszczy i gniecie

w oddali łąka kwiatów kobierce

gdzie biały bocian pożera żabkę

zielone ptaki w niebo zaklęte

kamieniem śniącym o skale gładkiej

na horyzoncie lasu jest smuga

z lekka zakryta mgielnym całunem

droga daleka stać iść czy czuwać

pogadaj z wiatrem może pofruniesz