***

przebiegła

krawędź snu drżała

bruk płynął pod stopami

cienie szeptały i szarpały światło

historia uciekała przez palce

kierunki topniały w oczach

ulice wymiotły jej oddech

sen wlewał się między mury

pożerał światło pożerał cień

biegła

szalenczo biegła i nie wiedziała

czy to ona

czy miasto biegnie

czy sen ją niesie

chciała wszystko

zobaczyć wszystko

zdążyć przed świtem

przed jego marzeniami

przed tym co ulotne

odnaleźć ich dotyk

zanim sen rozpuści się w poranku

Komentarze (13)

onasama 2 tygodnie temu

piękne

Dusza_boli 2 tygodnie temu

Dziękuję za komentarz.

Nyx 2 tygodnie temu

Historia, przeszłość jest jak sen. Tylko w naszej wyobraźni. Czasami w pamięci. Czasami zapominamy i umyka.

Dusza_boli 2 tygodnie temu

Dziękuję, dokładnie tak. Czasem pamiętamy, czasem umyka.

JagVetInte ponad tydzień temu

I gdy już nie wiadomo, czy to przeszłość, czy tylko sen.

Dusza_boli ponad tydzień temu

Dzięki Jag. Właśnie to chciałam pokazać,
ten balans na granicy.

JagVetInte ponad tydzień temu

Dusza_boli Właśnie, ten balans pokazuje że... Coś, po czasie, wydaje się tak dobre (albo złe) że nie może być prawdziwe. Wątpliwości.

W tym wypadku dobre.

Sokrates ponad tydzień temu

Pięknie oddane wrażenia ni to snu ni pomięci o przeszłości

Dusza_boli ponad tydzień temu

Dziękuję Sokrates za wejście w tekst.

Grafomanka ponad tydzień temu

Chwila zamknięta w jakimś wydarzeniu. Biegłam razem z peelką, żeby zdążyć przed przebudzeniem... lubię tak

Dusza_boli ponad tydzień temu

Dziękuję za komentarz. Właśnie o ten bieg przed przebudzeniem chodziło.

Roma ponad tydzień temu

"chciała wszystko"... lubię takie momenty w poezji.
Świetny wiersz.

Dusza_boli ponad tydzień temu

Roma, dziękuję.
Cieszę się, że właśnie ten moment zatrzymał cię na chwilę.

***

Komentarze (13)

Napisz komentarz