Ażurowa
pętle codziennych życiowych zdarzeń
z różną mocą
kradną oddech
a człowiek myśli czy znów dam radę
tak zwyczajnie
albo podle
między cegłami życie przeciskasz
czasem dławisz
ważną sprawę
pragniesz zwyczajnie znowu zapytać
czy jeszcze warto
się okażę
zaprzestań tęsknot co duszę ranią
niemożnością
czegokolwiek
gdy mgły ponownie biel światu dadzą
zyskasz siły
by zapomnieć
Komentarze (5)
Ładny wiersz😉przeczytałam i nasunęły się refleksje… to chyba dobrze… osobiste, więc wybacz, nie podzielę się…
Bernadetta12345→Dzięki:)→Rozumiem:)→Pozdrawiam:)
Dorze trafia. Świetna kompozycja. Oczywiście 5 Choć zasługuje na 6.
Sokrates→Dzięki:)→No bez przesady z tym 6:)→Pozdrawiam:)
Miało być: dobrze
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania