Nieuk

my jesteśmy dwa grubasy

nauczymy cię mądrości

twój intelekt jest słabiutki

jak szkielecik z cienkich kości

czy ty wiesz że nasza ziemia

jest kuleczką a nie płaska

a gdy cegła spadnie z dachu

to ci może łeb roztrzaskać

a na przykład w twoim uszku

ślimak wierci się malutki

gdyby jego tam nie było

byś nie słyszał kochaniutki

pomyśl głupi o wszechświecie

czarnych dziurach horyzontach

kwantach falach no i strunach

o wieczności i początkach

ty zapewne myślisz sobie

dwa plus dwa to piątka będzie

zacznij lepiej ty wędrówkę

by rozumu szukać wszędzie

pomyśl trochę o kulturze

wierszach rzeźbach i obrazach

o symfoniach sensie życia

tobie dumać się przydarza?

o cierpieniu i o wojnie

gwałtach mordach i szaleńcach

czy zakutą twoją pałę

do myślenia to zachęca?

pomyśl wreszcie o idei

dla niej warto się poświęcić

a ty tylko coś mamroczesz

i stękaniem nas tu dręczysz

*

my tu sobie gadu gadu

lepiej dajmy szybko chodu

on się wcale nie chciał uczyć

lecz bezczelnie umarł z głodu