Uzdrowicielka

2020 

Tak bardzo chciałam żebyś wyzdrowiał.

Byliśmy na łące.

Ciemny całun zaścielił horyzont.

Ty uparcie obserwowałeś strumień.

Wiedziałam co w nim widzisz i czego pragniesz.

Jednak za każdym razem,

widniał smutek na twojej twarzy,

gdy patrzyłeś na puste, wilgotne dłonie.

Poprosiłam, byś spojrzał w niebo.

Lecz tam go nie widziałeś.

Ja w tym czasie utopiłam drożdżówkę.

Nie usłyszałeś pluśnięcia.

To był nasz wyjątkowy dzień tej nocy.

Miałeś tyle radości w oczach,

kiedy wyjąłeś z ciszy księżyc.