Z ręką w nocniku

2022

         <1>

skrawki na dnie

piękne

cudne

wzór dla ścieżki powabnej

czystej schludnej

krystaliczność kusi o bursztynu barwie

spijaj mnie mój skarbie

*

lecz najpierw spójrz skąd eliksir spływa

a zanim połkniesz sprawdź

z czego zrobiony wywar

gdyż możesz się porzygać

a jeśli nawet połkniesz

bo dobre świeżo obmyte

to i tak gówno z tego

wyjdzie odbytem

takie to nasze życie kochane

prędzej czy później

w dupę dostaniesz

                         <2>

szukać nie szukać błądzić odnaleźć

tego co umysł nie zgłębi wcale

no cóż człowieku jak już tam chcesz

lecz wiedz że życie przeminie też

owakie kwestie nie są wszak wszystkim

więc tak za bardzo się czymś nie zachłyśnij

szczególnie pysznym bliźnich sądzeniem

tą samą miarką co zmierzy ciebie

gdy nienawiścią niszczysz nienawiść

to więcej zburzysz niźli naprawisz

wystaw facjatę w lusterko ładnie

może się dowiesz niejedną prawdę

twój światopogląd to twoja rzecz

ważne by inne szanować też

i warto pogardę podeptać zabić

ona twą duszę bardzo plugawi

a w swoje wady zapuść żurawia

żebyś wszak wiedział co masz naprawiać

nie patrz na czubek góry lodowej

nurkuj głęboko więcej się dowiesz

aż tak przesadnie nie rzucaj kamieniem

wróci uszkodzi ci zad i ciemię

także koszulę w kącie pozostaw

albo chociażby od ciała oddal

każdy człek inny ma swoje racje

całkiem lub trochę jest wariatem

dopiec bliźniemu trzeba się spieszyć

jakoś tak bardziej człowieka cieszy

autosatyry rzecz jasna mniej

ludzka natura wiadoma to rzecz

a przecież fajnie banał ten wiedzieć

chcę świat naprawiać zacznę od siebie

a gdy cię nie stać już na nic więcej

daj chociaż bliźnim miłości

troszeczkę

bo jeśli teraz ze świata zejdziesz

gówno zostawisz

i gówno weźmiesz...

... wtedy być może↔?

nie lepiej

lecz gorzej

zaczniesz żyć wiecznie

lub mówiąc figlarnie

tak fiku miku

zmartwychwstaniesz

z ręką w nocniku