**** *****

<<< Kiedyś>>>

Nasze ogrody nie miały granic, nie można było znaleźć właściwej drogi i tak po prostu do nich dotrzeć. Stworzyliśmy je z marzeń wstydliwie ukrytych - to w tych ogrodach ze snów wysypywał się złoty pył, a z dzikich róż wylewały się kropelki czerwonego wina; pamiętam jednak, że niczego nie mogliśmy dotykać, nic nie było naszą własnością...

Wesołe słówka, jak żwawe pszczoły, przeskakiwały z kwiatów bzu na rudbekie rozłożyste i gościnne - owe wyspy nieznane na morzach dalekich... Takie były dni, które może kiedyś powrócą...

Teraz jednak piękne słowa, jak stado wędrownych gęsi, na wieczorny spoczynek odlatują...

Na chwilę zamknij oczy ----

<<< Teraz>>>

Kiedy słuchałeś kantaty Bacha zobaczyłeś coś niezwykłego Na drzewach przed twoim domem wrony odbywały sejmik burzliwy wielka ptasia orkiestra krzykliwymi głosami śpiewała pieśń chaotyczną...

Przez chwilę milczałeś a tymczasem stara płyta sama powróciła na półkę

cisza

Posłuchaj teraz jaką piękną kantatę śpiewa ptasia orkiestra...

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

Krótki szkic z grudnia, który "niespodziewanie powraca"