Stwór Pitolin

pitolanie w pitolandii pitolili pitolennie

nagle przyszedł stwór pitolin

śpiewał mruczał rzewnie wzruszał

jednym słowem serca koił

a że mu się chciało chcieć

to wystraszył ich na śmierć

pitolunki

pitoluny

nie zdążyły

zwiać do dziury

pitolanki

pitolany

czmychnąć też

nie dały rady

nawet leśne mroczne zjawy

potem do księżyca zawył

i obiadek sobie sprawił

chrupał kości wcinał mięsko

popijając

krwią tak gęstą

od procentów niezliczonych

zatem był

zadowolony

choć w przełyku go zapiekło

aż mu z pyska

buchnął płomień

myślał biedak że już koniec

nagle deszczyk

zgasił mięcho

chyba jednak w takie miejsca

będzie kukał nader często