***
,,ten wiersz nie boli,,
chodzi się po nim jak po mchu
czyta się jak smugi światła albo cienia
gdy uciekać z żaru w kojący chłód
słowa poddają się językowi
są uległe jak myśli którym każemy krążyć
wokół nieoczywistych prawd
kłamstw które czasem mniej dotykają
po tej stronie kartki tylko biel upstrzona czarnymi literami
znieruchomiałymi w oczekiwaniu na głos
który podaruje im życie
przywróci założony kształt
zarys prawie już zatarty
jak uśmiech który zgasł
wspomnienie dnia gdy noc
to coś więcej niż ciemność za oknem
Komentarze (6)
bliski mi, nieco się rozjeżdża, jak ja, dałem max
Dawno Cie nie czytałem. "Ten wiersz jest ,,ten wiersz nie boli,,
chodzi się po nim jak po mchu" - zauroczyłaś mnie spokojem, zmysłowością, głębokością. To utwór ocalający, intymny i napisany z ogromną wrażliwością. Słowa faktycznie krążą w nim wokół czytelnika jak wspomniane smugi światła..
Nieźle! Łapie za serce i ten delikatny język.
Un chef-d'œuvre
Stwierdzam, że na Opowi poezja kwitnie tu w najlepsze. Czasami sypie tu wierszami jak białym pyłem z nieba. Magia! I ten wiersz też jest dobry.
Pozdrawiam ;)
chodzi się po nim jak po mchu - straszne
chodzi się z nim jak po mchu - poziom lepiej
gdy przechodzić z żaru w kojący chłód - niegramatyczne to
czyta się jak smugi światła albo cienia
gdy przechodzić z żaru w kojący chłód
powtarzasz słowo chodzic
czyta się jak smugi światła albo cienia
z żaru w kojący chłód
sens zachowany i niezła metafora
Jakość. Uszanowanko.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania