Sekwencja 2

nitka pajęczyny

obsypana migotliwym lukrem

księżycowej poświaty

delikatne confetti ze słodkiego wiatru

zostawia niewielkie wgniecenia

oderwane od niestabilnej powierzchni

szybują w nieznane

na odrobinach zapomnianych marzeń

kształtują niedostępną krainę

dla niechcianych oczu

kreują szczególną rzeczywistość

reszta zamknięta

w wirujących szkatułkach czasu

pozostaje w zasięgu

niedalekiej przyszłości

tam złotawe płatki światła

ślizgają się po zielonych liściach

niczym nutki muzyki

na klawiaturze przyrody

gdzie między ściankami echa

dźwięki czekają uśpione

by kiedyś powrócić

nucąc ładniejsze piosenki